Yargıtay 7. Ceza Dairesi · E. 2012/21680 · K. 2013/10128

7. Ceza Dairesi         2012/21680 E.  ,  2013/10128 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SUÇ : Zimmet HÜKÜM : Sanığın hükümlülüğüne ve hak yoksunluğuna Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü; 1-Dairemizin 07.06.2006 tarih ve 2005/13561 Esas, 2006/10771 Karar sayılı ilamı ile 01.07.2010 tarih ve 2010/4394 - 11234 E. K. sayılı bozma kararlarında belirtildiği üzere sanığın eyleminin 4389 sayılı yasa ve 5411 sayılı yasa kapsamında basit zimmet suçunu oluşturduğu ve 4389 sayılı yasanın 22/3.maddesinin adli para cezası içermemesi itibariyle lehe bulunduğu gözetilmeden sanık hakkında 5411 sayılı yasanın 160/1.maddesi uyarınca hüküm kurularak fazla ceza tayini, 2-Sanığın eylemi basit zimmet olarak kabul edildiği halde, 4389 sayılı yasanın 22/3.fıkrasının 2.cümlesi ile 5411 sayılı yasanın 160/2.fıkrasında düzenlenen nitelikli zimmet suçunun karşılaştırılarak lehe yasa belirlemesi yapılmak suretiyle çelişkiye düşülmesi, Kabul ve uygulamaya göre de; 3-Zimmet nedeniyle meydana gelen banka zararının ödettirilmesine karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken, hukuk mahkemelerinde dava konusu olabileceği de gözetilmeden, banka zararının suç tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte sanıktan alınarak katılan kuruma verilmesine karar verilmesi, 4-Tazminine karar verilen 123.725 TL üzerinden nispi harç ve nispi vekalet ücretine hükmedilirken fazla nispi harç ve nispi vekalet ücretine hükmedilmesi, 5-Sanığın eylemi TCK.nun 53/5.maddesinde sayılan hak ve yetkilerden birini kötüye kullanmak suretiyle işlendiğinin kabulü ile sanığın cezasının infazından sonra işlemek üzere ayrıca 7 yıl 6 ay süre ile TCK.nun 53/1-a maddesinde sayılan hak ve yetkileri kullanmasından yasaklanmasına karar verilmiş ise de, bankada müdür olan sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nun 53/5.maddesinde düzenlenen güvenlik tedbirinin uygulanamayacağının dikkate alınmaması, 6-TCK.nun 53.maddesinin (3) fıkrası uyarınca 53/1-c bendindeki "velayet hakkından; vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksunluğun" sadece sanığın kendi altsoyu yönünden koşullu salıverme tarihine kadar süreceği, altsoyu haricindekiler yönünden ise yoksunluğun hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi, Yasaya aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 06.05.2013 günü oybirliğiyle karar verildi.