Yargıtay 12. Ceza Dairesi · E. 2012/21681 · K. 2012/24005

12. Ceza Dairesi         2012/21681 E.  ,  2012/24005 K. "İçtihat Metni" Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle Yaralama Hüküm : TCK'nın 89/1, 89/2-b, 62/1, 52/2-4, 53/6. maddeleri gereğince mahkûmiyet (Tüm sanıklar hakkında) Taksirle yaralama suçundan sanıkların mahkûmiyetlerine ilişkin hükümler, sanıklar müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Gerekçeli karar başlığında CMK’nın 232/2-c maddesi uyarınca suçun işlendiği zaman diliminin gösterilmemesi mahallinde tamamlanabilir eksiklik olarak kabul edilmiştir. Sanıklar..ve ...'nin işletme sahibi ve yetkili, diğer sanık ...'in ise işyeri sorumlusu olduğu firmada işçi olarak çalışan mağdurun, hava emiş ve su pompasını çalıştırdığı esnada, dengesini kaybederek pompanın üzerine düşmesi, pompanın üzerinde kaplini örten ters U şeklindeki bir koruyucu olmasına rağmen bu koruyucunun pompaya monte edilmemesinden dolayı kazağının kapline sıkışması üzerine kafasını çarparak yaralanması ile ile sonuçlanan olay sonrası 09.02.2006 tarihinde alınan beyanında kimseden şikayetçi olmadığını ifade ettiği, daha sonra soruşturma aşamasında vekili aracılığıyla sanıklardan şikayetçi olduğu, 15.05.2006 tarihli beyanında sanıklar hakkında şikayetçi olduğunu bildirdiği, eylemin bilinçli taksirle gerçekleştiği kabul edilerek sanıklar hakkında kamu davası açıldığı ve mağdurun yargılama aşamasında alınan beyanında da şikayetçi olduğunu yinelediği görülmüş ise de; olayın oluş şekli, iddianamedeki anlatım ve mahkemenin oluşa uygun kabulüne göre eylemde bilinçli taksir unsurlarının baştan beri bulunmadığı, bu itibarla CMK'nın 158/6. maddesinin uygulanma koşullarının oluşmadığı, şikayetten vazgeçmeden vazgeçmenin mümkün olmaması nedeniyle mağdurun sonraki şikayetlerine itibar edilmesinin mümkün olmaması ve TCK'nın 73. CMK'nın 223/8. maddeleri gereğince davanın düşmesine karar verilmesinde zorunluluk bulunması nazara alınmaksızın, sanıkların atılı suçtan mahkumiyetlerine karar verilmiş olması, Kanuna aykırı olup, hükümlerin bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden sanıklar hakkındaki davaların şikayet yokluğu nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 73 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞMESİNE, 14.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.