Yargıtay 22. Hukuk Dairesi · E. 2012/22239 · K. 2013/16792

(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/22239 E.  ,  2013/16792 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :İş Mahkemesi DAVA : Davacı, fazla mesai ücreti alacağının tahsiline karar verilmesini istemiştir. Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü: Y A R G I T A Y K A R A R I Davacı İsteminin Özeti: Davacı, limanlar bölgesinde konteyner taşımacılığı lojistik hizme veren şirkette 10.09.2004 tarihinden itibaren tır şoförü olarak günde onüç-onbeş saat arası çalışmasına fazla çalışma alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek fazla çalışma alacağını istemiştir. Davalı Cevabının Özeti: Davalı, tır şoförü olarak günde sekiz saatten fazla çalışamayacağını, fazla çalışmalarının karşılığının ödendiğini savunarak, davanın reddini istemiştir. Mahkeme Kararının Özeti: Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, günde dokuz saatten fazla çalışmasının yasal olmaması, haftada altı gün dokuz saatten çalıştğı kabul edilerek 13.923,00 TL fazla çalışma alacağının kabulüne karar verilmiştir. Temyiz: Kararı davalı vekili temyiz etmiştir. Gerekçe: 1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir. 2-Fazla mesai konusu uyuşmazlık konusudur. Fazla çalışmaların uzun bir süre için hesaplanması ve miktarın yüksek çıkması halinde Yargıtayca son yıllarda hakkaniyet indirimi yapılması gerektiği istikrarlı uygulama halini almıştır. Ancak fazla çalışmanın tanık anlatımları yerine yazılı belgelere ve işveren kayıtlarına dayanması durumunda böyle bir indirime gidilmemektedir. Somut olayda, hükme esas alınan bilirkişi raporunda tır şoförü olarak çalışan davacının hakkaniyet indirimi konusu mahkemeye bırakılarak haftada dokuz saat üzerinden fazla çalışma yaptığı hesaplanmıştır. Mahkemece hakkaniyet indirimi yapılmadan bilirkişi raporunda belirtilen miktar kabul edilerek talep gibi karar verilmiştir. Hakkaniyet indirimi yapılması gerekirken yazılı şekilde indirim yapılmadan verilen karar hatalı olup bozmayı gerektirmiştir. Sonuç: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 05.07.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.