Yargıtay 22. Hukuk Dairesi · E. 2012/22253 · K. 2013/9376

22. Hukuk Dairesi         2012/22253 E.  ,  2013/9376 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :İş Mahkemesi ... DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, fazla mesai, yıllık izin ücreti, genel tatil ve ulusal bayram ücretlerinin ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde taraflar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü: Y A R G I T A Y K A R A R I Davacı vekili, müvekkilinin davalı işyerinde 2008 yılında işe başladığını, 2011 yılı Ocak ayında "evrakları imzalaması halinde tazminatların ödeneceği" taahhüdüyle müvekkil davacının evrakları imzaladığını ancak personel müdürünün "sen ahlaksız işler yapıyorsun, evlenmiş ayrılmışsın, senin hakkında dedikodular var sana tazminat ödemeyeceğiz" diyerek iş sözleşmesini feshettiğini, müvekkiline fazla mesai ödenmediğini, yıllık izinlerinin kullandırılmadığını, haftalık izinlerini de kullanamadığını bayram tatillerini çalışarak geçirdiğini belirterek 100,00 TL kıdem tazminatı, 100,00 TL fazla mesai ücreti, 100,00 TL yıllık izin ücreti, 100,00 TL genel hafta ve ulusal bayramlar ücretinin faizi ile tahsiline karar verilmesi talep etmiştir. Davalı vekili, davacı işçinin 04.01.2011 tarihinde dilekçesi ile istifa ederek işten ayrıldığını, istifa dilekçesinde anlaşılacağı üzere işten ayrılırken haklı bir sebep de ileri sürmediğini bu sebeple kıdem tazminatı talep edemeyeceğini, davacının yıllık izinlerini kullandığını, davacının ödenmeyen alacağı bulunmadığın belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir. Mahkemece, davacının 04.01.2011 tarihli dilekçesi ile istifa ettiği, istifa gerekçesi olarak sadece "özel sebeplerinden dolayı ayrılmak istediği" hususunu gerekçe gösterdiği, davacının kendi tanık beyanı ile ve davalı tanık beyanlarıyla da doğrulandığı gibi davacının herhangi bir baskı altında kalmadan, irade fesadı hali olmadan, kendi özgür iradesi ile istifa etmek suretiyle işten ayrıldığı bu nedenle kıdem tazminatına hak kazanmadığı, davacının kullanmadığı yıllık izin hakkının bulunmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Karar davacı ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Mahkemece 31.07.2012 tarihli duruşmada oluşturulan kısa karar ile kıdem tazminatının reddine, fazla mesai, genel tatil ve ulusal bayram tatili alacaklarının kabulüne karar verildiği tebliğ edilen gerekçeli kararda ise davacının yıllık izin talebinin de reddine karar verilmiştir. Kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki bulunmaktadır. Kısa karar ile gerekçeli karar çelişkisi, Yargıtay İçtihadı Büyük Genel Kurulu’nun 10.4.1992 gün ve 1991/7 esas, 1992/4 kararı gereğince bozma nedenidir. Mahkemece tefhim edilen kısa karar ile sonradan yazılan gerekçeli kararda yıllık izin ücreti talebi yönünden çelişki açık olduğundan kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir. SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan sebepten BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair hususların incelenmesine yer olmadığına, peşin harçın istek halinde ilgiliye iadesine 02.05.2013 gününde oybirliğiyle