Yargıtay 11. Ceza Dairesi · E. 2012/23720 · K. 2013/19315

11. Ceza Dairesi         2012/23720 E.  ,  2013/19315 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Sahte fatura kullanmak HÜKÜM : Mahkumiyet I- Katılan ... vekili ile sanık müdafiinin, "2005 takvim yılında sahte fatura kullanmak" suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz incelemesinde; Katılan vekilinin temyizi vekalet ücretine yönelik olduğunun kabulü ile yapılan incelemede; 2005 takvim yılında sahte faturalar kullanılarak katma değer vergisi kaybına sebebiyet verildiğinin tespit olunmasına göre suç tarihinin, kullanılan son fatura tarihine göre, 3065 sayılı KDV Kanunu'nun 5035 sayılı Kanun ile değişik 41 ve 45. maddeleri uyarınca 21.12.2005 olacağı ve bu tarihte de 5237 sayılı TCK.nun yürürlükle olduğu gözetilmeden, 765 sayılı TCK.nun 59 ve 647 sayılı Kanunun 6. maddesinin uygulanması suretiyle yazılı şekilde uygulama yapılması karşı temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak: Kendisini vekille temsil ettiren katılan idare lehine vekalet ücretine hükmolunmaması yasaya aykırı katılan idare vekili ile sanık müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanunun 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, “karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca 1000 TL maktu vekalet ücretinin sanıktan alınarak katılan idareye verilmesine" denilmek suretiyle eleştirilen husus dışında sair yönleri usul ve yasaya uygun hükmün istem gibi DÜZELTİLEREK ONANMASINA, II- Sanık müdafiinin, “2004 takvim yılında sahte fatura kullanmak” suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyizi üzerine yapılan incelemeye gelince; 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “2004 takvim yılında sahte fatura kullanmak” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükle bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, 2004 takvim yılı hesaplarının sadece katma değer vergisi yönünden incelenmesi, kullanılan son fatura tarihlerine göre, 3065 sayılı KDV Kanununun 5035 sayılı Kanunun 48. maddesi ile değişik 41 ve 45. maddeleri uyarınca 21.01.2005 olacağından, suçun işlendiği tarihten temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususla aynı Kanunun 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan sanık hakkında “2004 takvim yılında sahte fatura kullanmak” suçundan açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK.nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE, 17.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.