Yargıtay 14. Ceza Dairesi · E. 2012/2378 · K. 2012/4219

(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/2378 E.  ,  2012/4219 K. "İçtihat Metni" Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı suçundan sanık ...'in yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair Edirne 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 28.06.2011 gün ve 2010/81 Esas, 2011/70 Karar sayılı re'sen de temyize tâbi hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü: Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurumunun 27.08.2010 tarihli raporunda mağdurenin kişilik değişikliği ve kronik depresyon denilen psikiyatrik bozukluğunun tesbit edildiği ve ruh sağlığı bozukluğu içerisinde bulunduğu belirtildiği, 765 sayılı TCK.nın 418/2. maddesinde ise mağdurenin sıhhatine sair büyük bir nakise irasından bahsedildiği, nakise irasının ise fiil sebebiyle geçici ve fakat bir müddet devam eden ve tedavisi zamana bağlı akıl veya sinir veya bir ruh hastalığını ifade ettiği, bu nedenle Adli Tıp ilgili ihtisas dairesi raporu 765 sayılı TCK.nın 418/2. maddesinini uygulanması açısından yeterli görülmekle bu hususta bozma isteyen düşünceye itibar edilmemiştir. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak; Lehe yasa karşılaştırması yapılırken, sanık hakkında 765 sayılı TCK uygulandığı takdirde, ırza geçme suçundan sonuç olarak 24 yıl hapis cezasına hükmedileceğinin ve 5237 sayılı TCK.nın lehe olacağının kabulü ile sanık hakkında 5237 sayılı TCK hükümleri uygulanmak suretiyle sanığın sonuç olarak 27 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilerek karşılaştırmanın yanlış yapılması sebebiyle fazla ceza tayini, Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, re'sen de temyize tâbi hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 11.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.