Yargıtay 13. Ceza Dairesi · E. 2012/24470 · K. 2013/37758

(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2012/24470 E.  ,  2013/37758 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını ihlal HÜKÜM : Mahkumiyet Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir. Ancak; 1- TCK'nın 51. maddesinin hapis cezalarının ertelenmesine yönelik olduğu, hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığını ihlal suçlarından verilen hapis cezalarının adli para cezasına çevrilmiş olması ve ertelenme olanağının bulunmadığı gözetilmeden TCK'nın 51. maddesine dayanılarak yasal ve yerinde olmayan gerekçeyle ertelenmesi, 2- 5237 sayılı TCK'nın 145. maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, yasa koyucunun amacının suçun işleniş biçimi ve olayın özelliği de gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçilebileceği ölçüdeki düşük değerler esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği gözetilmeden, suçun konusunu oluşturan 80 TL bozuk paranın değerinin de az olmamasına ve öngördüğü koşullar gerçekleşmemesine karşın bu maddenin düzenleniş amacı dışında yorumlar getirilerek TCK'nın 145/1. maddesi uygulanıp yazılı şekilde hüküm kurulması, 3- Sanığın müştekinin uğramış olduğu zararı gidereceğini ve ödeme yapacağını beyan etmesi karşısında, sanığa süre verilerek sonucuna göre sanık hakkında etkin pişmanlık koşullarının ve hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının değerlendirilmesi gerektiğinin düşünüllmemesi, Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısının ve sanık ... müdafiinin temyiz talepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 04.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.