Yargıtay 22. Hukuk Dairesi · E. 2012/25352 · K. 2013/15759

(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/25352 E.  ,  2013/15759 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :İş Mahkemesi DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, yıllık izin ile asgari geçim indirimi ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü: Y A R G I T A Y K A R A R I Davacı vekili müvekkilinin 18.08.2007-05.02.2009 tarihleri arasında resepsiyon ve muhasebe elemanı olarak çalıştığını, 05.02.2009 günü şirket yetkilisinin davacıya hakaret ederek işten çıkardığını, 2.000,00 TL kıdem, 1.000,00 TL ihbar, 500,00 TL fazla mesai, 500,00 TL yıllık izin ve 600,00 TL asgari geçim indiriminin fesih tarihinden işleyecek en yüksek banka mevduat faizi ile tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. Davalı vekili, davacının çalışmalarında Sosyal Güvenlik Kurumu kayıtlarının esas alınması gerektiğini, fazla çalışmaların kanıtlanamadığını, zamanaşımından dolayı davanın reddinin gerektiğini beyan etmiştir. Mahkemece, davacının davasında haklı olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir. Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir. 1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir. 2-Mahkemece davacının çalışma süresi tanık beyanlarına değer verilerek tespit edilmiştir. Tanık beyanlarından davacının çalışma süresi tam olarak tespit edilememektedir. Mahkemece kurum kayıtlarına ve hizmet döküm cetveline değer verilerek davacının hizmet süresinin belirlenmesi gerekirken sadece tanık beyanlarına değer verilerek belirlenen hizmet süresine göre davacının alacaklarının hesaplanması hatalı olmuştur. 3-Davacı fazla mesai alacağını tanık beyanlarına dayanarak ispatlamaya çalışmıştır. Fazla çalışmanın yazılı belgelere, işveren kayıtlarına veya kesin delile değil, tanık anlatımına dayalı olması durumunda, mahkemece; fazla çalışma yapılan süreler tespit edilirken; işçinin uzun süre her gün fazla çalıştırılmasının hayatın olağan akışına ve insan doğasına uygun düşmeyeceği, yaşam tecrübelerine göre hiç hastalanmadan veya evlenme, ölüm, doğum, özel işleri gibi mazereti çıkmadan yıllarca sürekli çalıştığının kabul edilemeyeceği, işyerindeki üretim faaliyeti ve işçinin üstlendiği işin niteliği dikkate alınmadan sürekli gördürüldüğünün varsayılamayacağı, işçinin ara dinlenmesi, hafta tatili, yıllık izin, ulusal bayram ve genel tatil günlerinde hiç dinlenme hakkını kullanmadan çalıştığının düşünülemeyeceği gözönünde tutularak, belirlenen fazla çalışma süresinden hakkaniyet indirimi yapılması gerekir. Mahkemece yazılı delille ispatlanmadığı halde fazla mesai alacağından takdiri indirim yapılmaması hatalı olup karar bu yönüyle de bozmayı gerektirmiştir. SONUÇ:Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 27.06.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.