Yargıtay 11. Ceza Dairesi · E. 2012/25383 · K. 2014/8765

11. Ceza Dairesi         2012/25383 E.  ,  2014/8765 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Sahte fatura düzenlemek HÜKÜM : Beraat Suçtan zarar gören şikayetçinin 07.01.2010 havale tarihli dilakeçesinde katılma isteminde bulunmuş olması karşısında, bu isteğinin karara bağlanmadığının anlaşılmasına göre; şikayetçinin 5271 sayılı CMK'nun 260/1. maddesi gereğince yasa yollarına başvurma hakkı bulunduğu kabul edilip aynı Yasanın 237/2. maddesi uyarınca davaya katılan olarak katılmasına karar verilerek yapılan incelemede; I- Katılan vekilinin '2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek' suçundan verilen beraat kararına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde; 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, yüklenen suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanunun 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, II- Katılan vekilinin '2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek' suçundan verilen beraat kararına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince; 213 sayılı VUK'nun 10. maddesinin son fıkrasındaki ''tüzel kişilerin tasfiye haline girmiş veya tasfiye edilmiş olmaları, kanuni temsilcilerin tasfiyeye giriş tarihinden önceki zamanlara ait sorumluluklarını da kaldırmaz'' şeklindeki düzenleme dikkate alındığında; şirket ortağı ve yetkili müdürü olan sanığın tasfiyeden önceki döneme yönelik üzerine atılı "2005 takvim yılında sahte fatura düzenlenmesi' eylemindeki sorumluluğunu ortadan kaldırmayacağı, hükmün gerekçesine esas alınan bilirkişi raporundaki kusur ve 2 sorumluluk tayini ile mahkumiyet kararlarının da, tasfiye memuru olan Erhan Bolat'ın şirkete ait yasal defter ve belgeleri ibraz etmemesinden kaynaklanmakta olup, sahte fatura düzenlemek eylemi ile ilgisinin bulunmadığı cihetle; sanığın suçlamayı redde yönelik savunması, vergi suçu ve vergi tekniği raporları ile 2005 takvim yılında sanığa ait işyerinin faaliyette bulunduğuna dair yoklama fişleri ve tüm dosya kapsamına göre gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde ortaya çıkarılması bakımından, sanığın işyeri faal görünse de denetmence yapılan tespitte üç işçinin çalışması ve işyeri kapasitesine göre düzenlenmiş görünen fatura içerik ve miktarlarının bu tespitle uyumlu olmadığı, ödenecek katma değer vergisinin çok cüz'i olduğu hususları da gözetilerek faturaların gerçek alım satım karşılığı olup olmadığının, mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim tesellüm belgeleri, bedellerinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun kanıtlama yeteneği olan geçerli ödeme belgeleri ve satıcının kasasına ya da banka hesabına girip girmediğinin bilirkişi incelemesi ile tespiti, suça konu faturaları kullandığı belirlenen firma sahipleri ve şahısların tanık sıfatıyla ifadelerinin alınması, faturaları düzenleyen mükellefin yeterli üretimi, mal girişi ya da stoğu olup olmadığı da araştırılarak toplanan tüm deliller değerlendirilip sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme sonucu yazılı şekilde beraat kararı verilmesi, Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanılası gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 07.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.