Yargıtay 2. Hukuk Dairesi · E. 2012/25397 · K. 2013/23509

2. Hukuk Dairesi         2012/25397 E.  ,  2013/23509 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :İskenderun l. Aile Mahkemesi TARİHİ :5.6.2012 Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı tarafından tamamına yönelik olarak; davacı tarafından da, lehine hükmedilen tazminatların ve yoksulluk nafakasının miktarları yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 11.10.2013 günü duruşmalı temyiz eden davalı R. Y.ile temyiz eden karşı taraf davacı N.Y.vekili Av. N.U.geldiler. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davacının, kocasına hakareti mevcut ve sabit ise de, davalının mahkemece de kabul edilen gerçekleşen eylemlerine göre, boşanmaya sebep olan olaylarda daha ziyade kusurlu olduğunun anlaşılmasına göre, davalının bu yönlere ilişkin temyiz itirazları yerinde görülmediği gibi, aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları ve davacının tüm temyiz itirazları yersiz bulunmuştur. 2-Boşanmada manevi tazminatın amacı, boşanmaya sebep olan olaylar yüzünden kişilik hakkı saldırıya uğrayan tarafın, bozulan ruhsal dengesini telafi etmek, manevi değerlerindeki eksilmeyi karşılamaktır. Onun için, kişilik haklarını ihlal eden fiille, tazminat miktarı arasında makul bir oranın bulunması gerekir. Bir tarafın zenginleşmesine yol açacak sonuçlar doğurur miktarda manevi tazminat takdiri, müesseseyi amacından saptırır. Hakim, tazminat miktarını saptarken, bir yandan kişilik hakları zedelenen tarafın, ekonomik ve sosyal durumunu ve boşanmada kusuru bulunup bulunmadığını ve varsa kusur derecesini, fiilin ağırlığını; öbür yandan da, kişilik haklarına saldırıda bulunanın kusur derecesini, ekonomik ve sosyal durumunu göz önünde bulundurmak zorundadır. Açıklanan ilkeler gözetildiğinde davacı yararına takdir edilen manevi tazminat miktarı orantısız ve çoktur. Daha uygun miktarda tazminat takdiri gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru bulunmamıştır. 3-Tefhim edilen kısa kararda, davalının tazminat taleplerinin reddine karar verildiği halde, sonradan yazılan gerekçeli kararda bu hususta hüküm tesis edilmemesi suretiyle, bu konuda tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı gerekçeli karar oluşturulmuştur. Bu hususta yeniden karar verilmek üzere bu yönünde de bozulması gerekmiştir. SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. ve 3. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan bölümlerinin ise yukarıda l. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın davacıya yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna ve 103.50 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, temyiz peşin harcını yatıran davalıya geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oyçokluğuyla karar verildi. 11.10.2013 (Cuma)