Yargıtay 2. Hukuk Dairesi · E. 2012/26015 · K. 2013/23515

2. Hukuk Dairesi         2012/26015 E.  ,  2013/23515 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Bakırköy 7. Aile Mahkemesi TARİHİ :13.07.2012 Taraflar arasındaki boşanma ve karşı boşanma davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı (koca) tarafından her iki boşanma davası, ziynet alacağı ve vekalet ücreti yönünden; davalı-davacı (kadın) tarafından ise tazminat miktarları, faiz, ziynet eşyası alacağı miktarı ve vekalet ücreti yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 11.10.2013 günü duruşmalı temyiz eden davacı-karşı davalı S.G.vekili Av. B.E. ile karşı taraf temyiz davalı-karşı davacı A.G.vekili Av. Ç.A.geldiler. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir. 2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumlarına, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur derecelerine paranın alım gücüne , ihlal edilen mevcut ve beklenen menfaatlerin kapsamına nazaran davalı-davacı (kadın) yararına hükmolunan maddi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun 50. ve devamı maddeleri hükmü nazara alınarak daha uygun miktarda maddi tazminat (TMK.md.174/1) takdiri gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir. 3-Davalı-davacı kadın, tazminatlar için faiz talebinde de bulunmuştur. Bu talep hakkında olumlu veya olumsuz bir karar verilmemesi doğru görülmemiştir (6100 sayılı HMK md. 26/1). 4-Davalı-davacı kadının birleşen boşanma davasının kabulüne karar verildiği ve davalı-davacı kadın kendisini vekille temsil ettirdiği halde yararına karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca maktu vekalet ücreti takdir edilmemesi de bozmayı gerektirmiştir. 5-Davalı-davacı kadın, 19.10.2011 tarihli ıslah dilekçesiyle davanın değerini 16.000 TL'ye artırdığı ve mahkemece isteğin 13401 TL'lik bölümü kabul edildiği halde, reddedilen bölüm için kendisini vekille temsil ettiren davacı-davalı koca yararına nispi vekalet ücretine hükmedilmemesi de doğru görülmemiştir. 6-Davalı-davacı kadının ziynet bedeli için talep ettiği faiz isteği konusunda olumlu veya olumsuz bir karar verilmemesi de bozmayı gerektirmiştir. SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 3. 4. ve 6. bentlerde gösterilen sebeplerle davalı-davacı (kadın) yararına, 2. ve 5. bentlerde gösterilen sebeple davacı-davalı (koca) yararına BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, taraf vekilleri duruşmaya geldiklerinden duruşma için taktir olunan 990 TL. vekalet ücretinin A.alınıp S.verilmesine ve 990 TL vekalet ücretinin S.alınıp A. verilmesine, istek halinde temyiz peşin harcının yatıranlara geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 11.10.2013 (Cuma