Yargıtay 22. Hukuk Dairesi · E. 2012/26227 · K. 2013/19275

(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/26227 E.  ,  2013/19275 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :İş Mahkemesi DAVA : Davacı, ücret alacakları, kıdem, ihbar tazminatı, fazla mesai, yıllık izin, haftalık, yıllık ve resmi tatillerde çalışma ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı Yapı Bemaş Ltd. Şti. avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü: Y A R G I T A Y K A R A R I Davacı vekili, davacının, davalılara ait işyerinde çalıştığını, iki yıldan bu yana alacaklarının düzenli olarak ödenmediğini, ödenmesi gereken yıllık izin ve 2010 yılı Nisan, mayıs, Haziran, Temmuz, Ağustos, Eylül ve Ekim aylarına ait ücretlerinin ödenmediğini, ödenmeyen alacakları sebebiyle iş sözleşmesini feshettiğini belirterek müvekkilinin alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir. Davalılar vekili, davacının iş sözleşmesini kendisinin feshetmesi sebebiyle tazminat talep hakkı bulunmadığını, dava konusu edilen diğer hususlarda da alacağının olmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir. Mahkemece, davacının iş sözleşmesini haklı olarak feshettiği değerlendirilerek dava konusu alacakların kısmen kabulüne karar verilmiş, davalı vekilinin 05.12.2011 tarihli dilekçesinde davacının ücret alacağının 3.946,30 TL olduğunu belirtmiş olması dikkate alınarak ve ek bilirkişi raporuna göre de davacının ücret alacağının kabul edilen miktar kadar olduğu da tespit edildiğinden bu miktar ücret alacağı hüküm altına alınmıştır. Karar, davalı Yapı Bemaş Ltd. Şti. vekili tarafından temyiz edilmiştir. 1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir. 2-Taraflar arasında ücret alacağının miktarı uyuşmazlık konusudur. Davacı, 2010 yılı Haziran, Temmuz, Ağustos, Eylül aylarına ait ücretlerinin ödenmediğini iddia etmiştir. Yargılama sırasında alınan ilk bilirkişi raporunda, davalı tarafından ödemeye dair belge sunulmadığından toplam 8.635,00 TL ücret alacağı bulunduğu belirlenmiştir. Davalılar vekili bilirkişi raporuna itiraz dilekçesinde, 2010 yılı muavin defter kayıtları incelendiğinde, davacının 2010 yılı çalışmaları karşılığı alacağının toplam 10.796,30 TL olduğunu, ödeme belgeleri olan tediye makbuzları ve banka ekstrelerinde yer alan miktarların toplamı olan 6.850,00 TL mahsup edildiğinde davalı şirketten 3.946,30 TL ücret alacağı kaldığını bildirmiş, dilekçe ekinde ilgili belgeleri sunmuştur. Mahkemece aldırılan ek bilirkişi raporunda, davalılar vekilinin kök rapora itiraz dilekçesi ekindeki tediye fişi ve banka kayıtları değerlendirerek, davacıya uyuşmazlık konusu 2010 Haziran-Eylül arası dönem için yapılan ödemeler toplamının 5.500,00 TL ve davacının ücret alacağının 3.135,00 TL olduğu, ancak davalılar vekilinin bilirkişi raporuna itiraz dilekçesinde 3.946,30 TL ücret borcu bulunduğunu bildirdiği, ücret alacağının davalılar vekili tarafından kabul edilen miktar olarak hüküm altına alınması gerektiği görüşü bildirilmiştir. Davalılar vekili bu rapora beyan dilekçesinde, şirket muhasebe hesaplarında inceleme hatası yapıldığını, ücret alacağının 3.135,00 TL olarak kabul edilmesi gerektiğini ifade etmiştir. Dosya içeriğine göre, davacının ödeme belgeleri ile ispatlanan kısım düşüldüğünde 3.135,00 TL ücret alacağı olduğu sabittir. Davalılar vekilinin ilk rapora itirazında kullandığı ifade, dilekçesi ekinde ödeme belgelerini ibraz etmiş olması karşısında dikkate alınamaz. Aynı şekilde bilirkişinin ek raporundaki tespiti de bir hukuki görüş bildirimi niteliğinde olup, mahkemece ücret alacağının ödendiği kanıtlanan miktarın düşümü ile 3.135,00 TL olarak hüküm altına alınması gerekirken, yazılı şekilde hatalı gerekçeyle 3.946,30 TL olarak karara bağlanması bozmayı gerektirmiştir. SONUÇ : Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 19.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.