Yargıtay 22. Hukuk Dairesi · E. 2012/26772 · K. 2013/20292

(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/26772 E.  ,  2013/20292 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :İş Mahkemesi DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı ve fazla çalışma ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü: Y A R G I T A Y K A R A R I Davacı, davalıya ait işyerinde 10.06.2009-01.11.2010 tarihleri arasında çalıştığını, iş sözleşmesinin işverence haksız feshedildiğini, fazla çalışma ücret alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile bir kısım işçilik alacaklarının tahsilini istemiştir. Davalı vekili, davacı işçinin işyerinde çalışan diğer iki işçi arasında uygunsuz bir ilişki yaşandığı yönünde ki duyumlarını bu işçilere aktararak ciddi sorunlara sebebiyet verdiğini, bu olaya ilişkin savunmasının istenmesi üzerine de işyerini terk ederek işe devam etmediğini, taraflar arasındaki iş sözleşmesinin haklı sebebe dayalı feshedildiğini, davacının hak kazandığı fazla çalışma ücretlerinin eksiksiz ödendiğini ileri sürerek, davanın reddini talep etmiştir. Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının iş sözleşmesinin işverence haksız feshedildiği, tanık beyanları ile ispatlanan fazla çalışma ücretlerinin ödendiğine ilişkin işverence delil ibraz edilmediği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Kararı davalı vekili temyiz etmiştir. 1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir . 2-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır. Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır. Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır. İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille yapılabilir. Bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda, işçinin bordroda belirtilenden daha fazla çalışmayı yazılı belge ile kanıtlaması gerekir. İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda, ihtirazi kayıt ileri sürülmemiş olması, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının yazılı delille ispatlanması gerektiği sonucunu doğurmaktadır. Somut olayda, hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının hangi saatler arasında ve haftada kaç gün çalıştığı denetime elverişli şekilde açıklanmadan haftada yirmidört saat fazla çalışma yaptığı kabul edilerek hesaplama yapılmıştır. Dosya içerisinde mevcut iş sözleşmesi içeriğinden davacının part time çalışmak üzere işe alındığı ve günlük çalışma süresinin beş saat olarak belirlendiği anlaşılmaktadır. Her ne kadar işveren tarafından ibraz edilen seyir defterlerinin bir kısmında davacının full time, bir kısmında ise part time çalıştığı belirtilmiş ise de, öncelikle davacının tüm hizmet süresi boyunca tam süreli çalıştırılıp çalıştırılmadığı belirlenmeli, kısmi süreli çalıştırıldığı dönemler var ise bu çalışma düzenine göre günlük ve haftalık çalışma saatleri ayrı bir değerlendirmeye tabi tutulamalıdır. Bunun dışında, delil olarak ibraz edilen seyir defterlerinin bir kısmında davacı tarafından gerçekleştirilen fazla çalışma sürelerinin belirtildiği ve imzasız ücret bordroların bir kısmında da fazla çalışma ücret tahakkuku bulunduğu görülmektedir. Ücret bordroları karşılığının banka kanalı ile ödenip ödenmediği araştırılmalı, fazla çalışma ücret tahakkuku bulunan aylarda bordrolarda gösterilen miktarların davacıya ödenmiş olması halinde , anılan dönemler hesaplama dışı tutularak sonuca gidilmelidir. Eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporu doğrultusunda karar verilmesi isabetsizdir. Sonuç: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 01.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.