Yargıtay 12. Ceza Dairesi · E. 2012/26908 · K. 2013/20209

12. Ceza Dairesi         2012/26908 E.  ,  2013/20209 K. "İçtihat Metni" Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Suç : Özel hayatın gizliliğini ihlal, cinsel tacizCinsel taciz: 10.07.2008 Hüküm : TCK'nın 134/1-2, 62/1, 53/1; 105/1, 62/1, 53/1. maddeleri gereğince mahkumiyet Özel hayatın gizliliğini ihlal ve cinsel taciz suçlarından sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılanın, çalışmakta olduğu iş yerinin 8. katındaki bayan tuvaletine, kapının altındaki boşluktan faydalanarak, kamera sistemi çalışmakta olan cep telefonunu tuvaletin iç kısmına doğru uzatıp, katılanın görüntülerini kaydettiği; ertesi gün, bir gün önceki fiilini kast ederek, müstehcen sözler yazılı notu, katılanın iş yeri giriş-çıkış kapısına bıraktığı olayda, Sanığın, katılanın bilgisi ve rızası dışında, fiziksel mahremiyetini içeren görüntülerini kaydetme biçimindeki eyleminde, özel hayatın gizliliğini ihlal suçunun; katılanın onur ve namusunu ilgilendiren bir konuda ve onun vücut dokunulmazlığını ihlal etmeden, cinsel arzu ve isteklerini tatmin maksadına yönelik eyleminde cinsel taciz suçunun yasal unsurları itibariyle oluştuğu anlaşılmakla, sanığın bir nedene dayanmayan diğer temyiz itirazlarının reddine; ancak, Sanığın TCK’nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (c) bendindeki hak ve yetkileri kullanmak yönündeki yoksunluğuna, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından “koşullu salıverilmesine kadar”, diğer kişiler yönünden ise, “hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar” karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, TCK’nın 53. maddesinin (3) numaralı fıkrasına aykırılık oluşturacak biçimde hüküm tesisi, Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak, yeniden yargılama gerektirmeyen bu hususun aynı Kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, 2 ve 3 numaralı hükmün 4. paragraflarının, “Sanığın kasten işlemiş olduğu suçtan dolayı hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak TCK'nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (a), (b), (d), (e) bentlerindeki hakları kullanmaktan aynı Kanunun 53/2. maddesi gereğince hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar; TCK'nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (c) bendindeki hakları kullanmak yönünden ise, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından aynı Kanunun 53/3. maddesi gereğince koşullu salıverilmesine kadar, diğer kişiler bakımından TCK'nın 53/2. maddesi gereğince hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına” şeklinde düzeltilmesi ve hükümlerdeki diğer hususların aynen bırakılması suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 16.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.