Yargıtay 8. Hukuk Dairesi · E. 2012/2725 · K. 2012/3338

8. Hukuk Dairesi         2012/2725 E.  ,  2012/3338 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi DAVA TÜRÜ : Şikayet Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü: KARAR Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de; Borçlu ... 6001 sayılı Kanunun 12. maddesi gereğince harçtan muaf olduklarını ve idare lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiği yönündende temyiz başvurusu yapmıştır. Bu başvuruların incelenmesinde; HMK'nun 323/ğ maddesi uyarınca vekalet ücreti yargılama giderlerindendir. Yargılama giderlerinden olan vekalet ücreti, diğer yargılama giderlerinde olduğu gibi, mahkemece re'sen karara bağlanır. Bu konuda talep şartı aranmaz (29.05.1957 tarih ve 4/16 sayılı İçtihatı Birleştirme Kararı). Vekalet ücretinin usul hükümleri dairesinde yargılama giderleri arasında yer aldığı 17.11.1948 gün, 5/8 sayılı İçtihatı Birleştirme Kararı'nda da vurgulanmıştır. Somut olayda, alacaklı tarafın icra mahkemesine başvurusu üzerine talebi sonuç itibarıyle kısmen kabul edilmiş olduğundan ret edilen kısım dikkate alınarak borçlu lehine vekalet ücreti hükmedilmemesi isabetsiz olduğu gibi; 492 sayılı Harçlar Kanununun 13.maddesinde yargı (icra) harcından muaf olan işlemler belirtilmiştir. Maddenin j bendinde "genel bütçeye dahil idarelerin bu kanunun 1 ve 3 sayılı tarifelerine giren bütün işlemleri" harçtan müstesna tutulmuştur. 10.12.2003 tarihli ve 5018 sayılı Kamu Mali Yönetimi ve Kontrol Kanununun 1.1.2006 tarihinden itibaren bütçe uygulamasına ilişkin hükümleri yürürlüğe girmiştir. Anılan kanunun (ı) sayılı cetvelinde Genel Bütçe Kapsamındaki Kamu İdareleri sayılmış olup bu idareler arasında bulunan borçlu ... her türlü yargı harcından ve dolayısıyla icra harçlarından muaftır. Bu muafiyet karşısında davalı kurum aleyhine harç tahsiline karar verilmesi de doğru değildir. SONUÇ: Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.nun 366. ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 26.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.