Yargıtay 8. Ceza Dairesi · E. 2012/28005 · K. 2012/28786

8. Ceza Dairesi         2012/28005 E.  ,  2012/28786 K. "İçtihat Metni" Hakkı olmayan yere tecavüz suçundan sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 154/1, 62, 52/2, 53. maddeleri uyarınca 10 ay hapis ve 600,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231. maddesine göre hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, 5 yıl süre ile denetime tâbi tutulmasına, bu süre içerisinde 231/8. maddesi gereğince masraflarını sanığın karşılaması şartıyla Denetimli Serbestlik Şube Müdürlüğü görevlilerince belirlenecek yer ve zamanda 50 adet ağaç dikme ve üç ay süreyle bu ağaçların bakımının sanık tarafından yerine getirilmesi yükümlülüğüne tabi tutulmasına dair (BAYAT) Asliye Ceza Mahkemesinin 25.10.2010 tarihli ve 2010/12 esas, 2011/88 sayılı kararını kapsayan dosyası ile ilgili olarak; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/8. maddesinin alt bentlerinde denetimli serbestlik tedbiri olarak sanıklara yüklenecek yükümlülükler, a) Bir meslek veya sanat sahibi olmaması halinde, meslek veya sanat sahibi olmasını sağlamak amacıyla bir eğitim programına devam etmesine, b) Bir meslek veya sanat sahibi olması halinde, bir kamu kurumunda veya özel olarak aynı meslek veya sanatı icra eden bir başkasının gözetimi altında ücret karşılığında çalıştırılmasına, c) Belli yerlere gitmekten yasaklanmasına, belli yerlere devam etmek hususunda yükümlü kılınmasına ya da takdir edilecek başka yükümlülüğü yerine getirmesine, Şeklinde belirlenmiş olup, Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 09.06.2009 tarihli ve 2009/5644 esas, 2009/13118 sayılı ilâmında da belirtildiği üzere, bunların dışında Cumhuriyet Savcısının infaz yetkisini kısıtlayacak ve sanığa mali külfet getirecek şekilde, masraflarını sanığın karşılaması şartıyla 50 adet ağaç dikme ve üç ay süreyle bu ağaçların bakımının sanık tarafından yerine getirilmesi hususunda yükümlülük belirlenmesinin mümkün bulunmadığı, sanık hakkında yükümlülük belirlenirken kanun koyucunun amacına uygun, akla ve mantığa muhalif olmayan tarafları tatmin edici, denetime elverişli bir yükümlülüğe hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 07.08.2012 gün ve 46625 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay C.Başsavcılığının 17.08.2012 gün ve KYB-2012/218514 sayılı ihbarnamesi ile dairemize tevdii kılınmakla incelendi: TÜRK MİLLETİ ADINA Gereği görüşülüp düşünüldü: 18.04.2007 tarihli Denetimli Serbestlik Tedbirleri Yönetmeliğinin 4/1. maddesinde denetimli serbestlik tedbiri "şüpheli sanık ve hükümlünün toplumla bütünleşmesi açısından ihtiyaç duyduğu her türlü hizmet, program ve kaynakların sağlandığı toplum temelli bir uygulama" olarak tanımlanmıştır. Buna göre; İşlenen suçla ilgisi olmayan, hükümlünün ıslahı amacına hizmet etmeyen maddi bir külfet getiren denetimli serbestlik tedbirine karar verilemeyeceği gözetilmeden, yazılı şekilde 50 adet fidan dikme ve üç ay süreyle bu ağaçların bakımının sağlanmasına karar verilmesi, Kanuna aykırı olmakla Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün yazılarına atfen izafeten Yargıtay C.Başsavcılığının kanun yararına bozma istemini içeren ihbarname içeriği yerinde görülmekle, Bayat Asliye Ceza Mahkemesinin 25.10.2010 tarihli ve 2010/12 esas ve 2011/88 sayılı kararının CMK.nun 309/4-d. maddesi gereğince (BOZULMASINA), hükümden CMK.nun 231/8-c madde ve fıkrası uyarınca hükmolunan "sanığın denetimli serbestlik olarak denetimli serbestlik şubesince belirlenecek alana 50 adet fidan dikmekle yükümlü tutulmasına ve üç ay süreyle bu ağaçların bakımının sanık tarafından yapılmasına" ilişkin yükümlülüğün çıkarılmasına, Ceza Genel Kurulunun 03.05.2011 gün, 2011/61-79 sayılı kararında belirtildiği üzere, denetimli serbestlik tedbirinin seçimi ve süresinin mahkemesince belirlenmesine, hükmün diğer kısımlarının aynen yerinde bırakılmasına, dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına iadesine, 27.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.