Yargıtay 22. Hukuk Dairesi · E. 2012/29095 · K. 2013/26951

(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/29095 E.  ,  2013/26951 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :... Mahkemesi DAVA : Davacı, kıdem ve ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti, yıllık izin ücreti, asgari geçim indirimi ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü: Y A R G I T A Y K A R A R I Davacı vekili, davacının davalı işverene ait kozmetik dükkanında 15.08.2008 tarihinde çalışmaya başladığını, 17.09.2011 tarihinde işveren tarafından ... sözleşmesinin haksız yere feshedildiğini, işyerinde fazla mesai yapılmasına ve tatil günlerinde çalışılmasına rağmen ücretinin ödenmediğini ayrıca yıllık izinlerinin de bir kısmının kullandırılmadığını belirterek kıdem ve ihbar tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir. Davalı vekili, davacının işe gelmeyerek kendi özgür iradesi ile ... sözleşmesini feshettiğini, davalının kızı olan ...'na mesaj çekerek işe gelmeyeceğini bildirdiğini, böyle hallerde işçinin kıdem ve ihbar tazminatı isteyemeyeceğini, diğer alacaklarının da bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur. Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının ... sözleşmesini fesihte haksız olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir. Karar davalı vekilince temyiz edilmiştir. 1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir. 2-Davacının işyerindeki çalışma süresi taraflar arasında ihtilaflıdır. Davacı davalı işyerinde 15.08.2008-17.09.2011 tarihleri arasında aralıksız çalıştığını iddia etmiş, davalı ise davacının 25.02.2009-17.09.2011 tarihleri arasında çalıştığını savunmuştur. Mahkemece karara esas alınan hesap bilirkişisinin raporunda davacının tanık beyanlarına göre 15.08.2008-17.09.2011 tarihleri arasında aralıksız çalıştığı kabul edilerek yapılan hesaplama seçeneğine itibarla davanın kabulüne karar verilmiştir. Davacıya ait Sosyal Güvenlik Kurumu kayıtlarında davacının, davalı işverenin savunmasında belirtildiği gibi 25.02.2009-17.09.2011 tarihleri arasında davalı işyerinden sigorta primlerini ödendiği anlaşılmaktadır. Davacı tanıklarının, davacının işyerinde 2008-2011 yılları arasında çalıştığını ancak ay ve gün olarak işe giriş çıkış tarihlerini bilmediklerini belirtmeleri karşısında davacının Sosyal Güvenlik Kurumu kayıtlarının aksine işyerinde 15.08.2008 tarihinden itibaren çalıştığı ispatlanamadığı halde, davacının işyerinde 15.08.2008 tarihinden itibaren çalıştığının kabulü hatalı olmuştur. Mahkemece hesap bilirkişisinden davacının Sosyal Güvenlik Kurumu kayıtlarındaki belirtilen hizmet süresine göre dava konusu alacakların hesaplatılmak üzere ek rapor alınarak sonucuna göre karar verilmelidir. Mahkemece eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir. SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 28.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.