Yargıtay 22. Hukuk Dairesi · E. 2012/29491 · K. 2013/31010

(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/29491 E.  ,  2013/31010 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :İş Mahkemesi Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü: Y A R G I T A Y K A R A R I Davacı vekili, birleşen dava dosyalarında, davacının iş sözleşmesini haklı olarak feshettiğini, bir kısım işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, fazla mesai ücreti, yıllık izin ücreti, hafta tatili ücreti ve ulusal ... genel tatil ücreti alacaklarının faizleriyle birlikte davalıdan tahsilini istemiş, taleplerini ıslah ederek artırmıştır. Davalı vekili; iş sözleşmesinin haklı olarak feshedildiğini, davacının alacak ve tazminat hakkının olmadığını belirterek davanın reddini talep etmiştir. Mahkemece, davacının, davalıya ait işyerinde dokuz yıl onbir ay on gün 1.000,00 TL ücretle çalıştığı, iş sözleşmesinin davacı işçi tarafından haklı olarak feshedildiği, davacının kıdem tazminatına hak kazandığı, fazla çalışma yaptığı, ulusal ... genel tatillerde ve hafta tatillerinde çalıştığı, yıllık izin ücreti ve ücret alacağı olduğu gerekçesiyle bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Kararı kanuni süresi içinde davalı temyiz etmiştir. 1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir. 2-İşçiye, işyerinde çalıştığı sırada ara dinlenmesi verilip verilmediği ve süresi ile ulusal ... genel tatil ücreti ve hafta tatili ücreti hesaplarının doğru olup olmadığı konularında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır. İşçinin günlük iş süresi içinde kesintisiz olarak hiç ara vermeden çalışması beklenemez. Gün içinde işçinin yemek, çay, sigara gibi ihtiyaçlar sebebiyle ya da dinlenmek için belli bir zamana ihtiyacı vardır. Ara dinlenme 4857 sayılı İş Kanunu'nun 68. maddesinde düzenlenmiştir. Anılan hükümde ara dinlenme süresi, günlük çalışma süresine göre kademeli bir şekilde belirlenmiştir. Buna göre dört saat veya daha kısa süreli günlük çalışmalarda ara dinlenmesi en az onbeş dakika, dört saatten fazla ve yedibuçuk saatten az çalışmalar için en az yarım saat ve günlük yedibuçuk saati aşan çalışmalar bakımından ise en az bir saat ara dinlenmesi verilmelidir. Uygulamada yedibuçuk saatlik çalışma süresinin çok fazla aşıldığı günlük çalışma sürelerine de rastlanılmaktadır. 4857 sayılı Kanun'un 63. maddesi hükmüne göre, günlük çalışma süresi onbir saati aşamayacağından, 68. maddenin belirlediği yedibuçuk saati aşan çalışmalar yönünden en az bir saatlik ara dinlenmesi süresinin, günlük en çok onbir saate kadar olan çalışmalarla ilgili olduğu kabul edilmelidir. Başka bir anlatımla günde onbir saate kadar olan (onbir saat dahil) çalışmalar için ara dinlenmesi en az bir saat, onbir saatten fazla çalışmalarda ise en az birbuçuk saat olarak verilmelidir. Somut olayda, fazla çalışma süresinin belirlenmesinde, davacının günlük 11,5 saat çalıştığı kabul edilmesine rağmen, ara dinlenmesinin 1,5 saat yerine 1 saat düşülmesi hatalıdır. Ayrıca, fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti ve ulusal ... genel tatil ücreti alacaklarına karşı davalının yaptığı zamanaşamı itirazının neye göre değerlendirildiği ve zamanaşımına göre hesabın nasıl yapıldığı anlaşılamamış olup, zamanaşımı itirazı dikkate alınarak, denetime elverişli şekilde dava konusu alacakların hesaplanması gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirir. SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 30.12.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.