Yargıtay 10. Hukuk Dairesi · E. 2012/2963 · K. 2013/3878

10. Hukuk Dairesi         2012/2963 E.  ,  2013/3878 K. "İçtihat Metni" Mahkemesi :Asliye Hukuk(İş) Mahkemesi Dava,03.02.2008 tarihinde geçirdiği trafik-iş kazası sonucu vefat eden sigortalının hak sahiplerine bağlanan ölüm geliri ve yapılan harcama ve ödemeler nedeniyle uğranılan Kurum zararının davalıdan rücuan ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir. Hükmün, davacı Kurum ve davalı ... avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi. 5510 sayılı Yasanın 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 21. maddesindeki; “İş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya sigortalıların sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketi sonucu meydana gelmişse, Kurumca sigortalıya veya hak sahiplerine bu Kanun gereğince yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri toplamı, sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı olmak üzere, Kurumca işverene ödettirilir. İşverenin sorumluluğunun tespitinde kaçınılmazlık ilkesi dikkate alınır.İş kazası, meslek hastalığı ve hastalık, üçüncü bir kişinin kusuru nedeniyle meydana gelmişse, sigortalıya ve hak sahiplerine yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk Peşin sermaye değerinin yarısı, zarara sebep olan üçüncü kişilere ve şayet kusuru varsa bunları çalıştıranlara rücû edilir.” düzenlemesi getirilmiş ise de, söz konusu düzenlemenin, anılan Yasada, yürürlüğü öncesinde gerçekleşen olaylardan kaynaklanan rücuan tazminat davalarında uygulanmasına olanak veren bir düzenleme bulunmadığı ve genel olarak Yasaların geriye yürümemesi (geçmişe etkili olmaması) kuralı sonucu olarak davanın yasal dayanağının 506 sayılı Yasanın 26. maddesi olduğu belirgindir. Bu maddedeki; “İş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya işçilerin sağlığını koruma ve işgüvenliği ile ilgili mevzuat hükümlerine aykırı hareketi veyahut suç sayılabilir bir hareketi sonucu olmuşsa, Kurumca sigortalıya veya haksahibi kimselerine yapılan veya ileride yapılması gerekli bulunan her türlü giderlerin tutarları ile gelir bağlanırsa bu gelirlerinin 22. maddede belirtilen tarifeye göre hesaplanacak sermaye değerleri toplamı (Anayasa Mahkemesinin 23/11/2006 tarihli ve E:2003/10 K:2006/106 sayılı Kararı ile bu fıkrada geçen “sigortalı veya haksahibi kimselerin işverenden isteyebilecekleri miktarlarla sınırlı olmak üzere” bölümü iptal edilmiştir.) Kurumca işverene ödettirilir.…İş kazası veya meslek hastalığı, 3. birkişinin kasıt veya kusuru yüzünden olmuşsa, Kurumca bütün sigorta yardımları yapılmakla beraber zarara sebep olan 3. kişilere ve şayet kusuru varsa bunları çalıştıranlara Borçlar Kanunu hükümlerine göre rücu edilir.” düzenlemesine göre; davaya konu iş kazasında kusurlu olanlar davacı Kurumun rücu alacağından kusurları karşılığı sorumludur. Kusur raporlarının 506 sayılı Yasanın 26., 4857 sayılı Yasanın 77. ve İşçi Sağlığı ve İş Güvenliği Tüzüğünün 2 vd. maddelerine uygun olarak düzenlenmesi gerekir. 4857 sayılı Yasanın 77. maddesi; “İşverenler işyerlerinde iş sağlığı ve güvenliğinin sağlanması için gerekli her türlü önlemi almak, araç ve gereçleri noksansız bulundurmak, işçiler de iş sağlığı ve güvenliği konusunda alınan her türlü önleme uymakla yükümlüdürler. İşverenler işyerinde alınan iş sağlığı ve güvenliği önlemlerine uyulup uyulmadığını denetlemek, işçileri karşı karşıya bulundukları mesleki riskler, alınması gerekli tedbirler, yasal hak ve sorumlulukları konusunda bilgilendirmek ve gerekli iş sağlığı ve güvenliği eğitimini vermek zorundadırlar...” düzenlemesini içermektedir. Anılan düzenleme, işçiyi gözetim ödevi ve insan yaşamının üstün değer olarak korunması gereğinden hareketle; salt mevzuatta öngörülen önlemlerle yetinilmeyip, bilimsel ve teknolojik gelişimin ulaştığı aşama uyarınca alınması gereken önlemlerin de işveren tarafından alınmasını zorunlu kılmaktadır. İş kazasının oluşumuna etken kusur oranlarının saptanmasına yönelik incelemede; ihlal edilen mevzuat hükümleri, zararlı sonuçların önlenmesi için koşulların taraflara yüklediği özen ve dikkat yükümüne aykırı davranışın doğurduğu sonuçlar, ayrıntılı olarak irdelenip, kusur aidiyet ve oranları gerekçeleriyle ortaya konulmalıdır. Davaya konu somut olayda, sigortalının ... İnşaat Taahüt Nak.San. ve Tic.Ltd.Şti bünyesinde çalışmakta iken otoyol bakım ve onarım işleriyle görevlendirildiği, bu esnada buzlanma nedeniyle meydana gelen başka bir kazaya müdahale etmek için ve kazanın meydana geldiği alanda tuzlama ve diğer çalışmaları yapmak için olay yerinde bulunduğu sırada,davalının sevk ve idaresindeki araçla tünel içerisinden geldiği ve frene basmasına rağmen duramayarak buzlanmanın da etkisiyle sigortalıya çarparak ölümüne sebep olduğunun anlaşılmasına göre, her ne kadar ceza davasında trafik kazasının meydana gelmesinde davalının tam kusurlu olduğu kabul edilmiş ise de; bu davanın hukuk davası ve davacı kurum açısından sadece maddi olgu bakımından bağlayıcı olacağı,kusur ve sigortalının işvereninin alması gereken tedbirler yönünden bağlayıcı bulunmadığı, bu kapsamda dava dışı işveren şirketin meydana gelen kazada müdahale ekipleri ve sigortalıya yeterli eğitim verip vermediği, kazanın meydana gelmesinde tünel içerisinde ilk kazanın meydana geldiğini hatırlatıcı uyarı işaret ve levhaları konulup konulmadığı ve bu suretle davalı sürücünün ve tünel içerisinden gelen diğer sürücülerin kazadan haberdar olmasını sağlayıcı tedbirleri alıp almadığı hususlarında herhangi bir kusur irdelemesi yapılmaksızın ve sadece davalının kusurlu olduğu gözetilerek oluşa ve hukuka uygun olmayan kusur raporu ile hüküm tesis edilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir. Kabule göre de, sigortalının ailesine yapılan cenaze masrafının peşin değerli gelirden indirilerek hesap hatası ile yazılı şekilde karar verilmesi isabetsizdir. Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin, eksik araştırma ve inceleme ile karar verilmiş olması, usule ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir. O halde, davacı ve davalı vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır. SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istem halinde davalıya iadesine, 04.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi