Yargıtay 12. Ceza Dairesi · E. 2012/30725 · K. 2013/16142

12. Ceza Dairesi         2012/30725 E.  ,  2013/16142 K. "İçtihat Metni" Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle öldürme Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62, 51/1-3, 53/6, 63.maddeleri gereğince mahkumiyet. Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Dosya içeriğine ve oluşa göre; sanığın olay günü saat 10:00 sıralarında sevk ve idaresindeki kamyonu ile, Dodurga Caddesi üzerinde seyir halinde iken, meskun mahal sınırları içinde bulunan olay yeri olan No:37 önlerine geldiğinde, sağ taraftan yola giren 2009 doğumlu yaya ...'a aracının ön kısmı ile çarpıp sol arka teker ile üzerinden geçmesi sonucu ölümüne neden olduğu, kazanın oluşumunda trafik kazası tespit tutanağına göre, yola birden bire çıkan ve yaklaşan araca ilk geçiş hakkını bırakmayan maktulün tamamen kusurlu olduğu tespit edilmiş ise de, adli tıp raporuna göre, sanığın yönetimindeki kamyon ile seyri sırasında yola gereken dikkatini göstermediği, dikkatsiz seyri nedeniyle sağ taraftan yola giren çocuk yayayı zamanında fark edip önlem almadığı, önlemsizce aracının ön kısmı ile yayaya çarpması ve sol arka tekerleği ile üzerinden geçmesi sonucu meydana gelen olayda, dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranışı nedeniyle tali kusurlu olduğunun tespit edildiği, olayın tek görgü tanığı olan Yakup Uysal'ın beyanına göre, sanığın ölene aracının yan tarafı ile değil ön kısmı ile çarptığı, kaza mahallinin yerleşim yeri sınırları içinde olduğu, sanığın fren tedbirine başvurmadığı için yolda fren izine rastlanılmadığı, olay yeri inceleme raporuna göre, çarpma noktası ile kaza sonrası kamyonun durduğu yer arasındaki mesafenin 18 metre olarak ölçülmesi gözönüne alındığında, sanığın hızını aracının özelliğine ve mahal şartlarına göre ayarlamadığı ve hükme esas alınan adli tıp raporunun oluşa uygun olduğu anlaşıldığından tebliğnamedeki, sanığın beraatine karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle hükmün bozulmasını öneren (1) numaralı görüşe iştirak edilmemiştir. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, eksik inceleme yapıldığına, kusuru olmadığına, kazaya ölen çocuğun neden olduğuna, bilirkişi raporunun yetersiz olduğuna, hükmün açıklanmasının geri bırakılması gerektiğine ilişkin; katılan vekilinin de, sanığın cezasının ertelenmemesi gerektiğine ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak; Sanığın soruşturma aşamasında yatırmış olduğu 3.000.00 TL güvence parasına ilişkin karar verilmemesi, Kanuna aykırı olup, sanığın ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasına "Sanığın soruşturma aşamasında yatırdığı 3.000.00 TL güvence parasının 5271 sayılı CMK'nın 113-115 maddeleri hükümlerine göre geri verilmesine” şeklinde bent eklenerek hükümdeki usul ve kanuna uygun bulunan sair hususların aynen bırakılmasına karar verilmek suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 13.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.