Yargıtay 11. Ceza Dairesi · E. 2012/3145 · K. 2012/17616

11. Ceza Dairesi         2012/3145 E.  ,  2012/17616 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Sahte fatura kullanmak, defter ve belgeleri gizlemek HÜKÜM : 1- 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 359/a-2 ve 5237 sayılı TCK. nun 62/1. maddeleri uyarınca 15 ay hapis cezasına ve anılan Yasanın 53/1. maddesinde belirtilen haklardan yoksunluğa hükmedilmesine, 2- 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 359/a-2, 765 sayılı TCK.nun 80 ve 5237 sayılı TCK.nun 62/1. maddeleri uyarınca 17 ay 15 gün hapis cezasına ve 5237 sayılı Yasanın 53/1. maddesinde belirtilen haklardan yoksunluğa hükmedilmesine, Gerekçeli karar başlığında eksik yazılan suç tarihlerinin, dava konusu faturaların KDV indirimine konu edilmesi nedeniyle 2003 takvim yılı için 26.01.2004, 2004 takvim yılı için 21.01.2005, defter ve belgeleri gizlemek suçu için ise, isteme yazısının tebliğinden itibaren 15. günden sonraki gün olan 04.11.2009 olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür. I-Katılan vekilinin “2005 takvim yılında sahte fatura kullanmak” suçuna yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde; Sincan Cumhuriyet Başsavcılığının 2009/2641 sayılı iddianamesiyle sanık hakkında “2005 takvim yılında sahte fatura kullanmak” suçundan açılan davada hüküm kurulmadığı anlaşılmış ise de; bu suçtan zamanaşımı içerisinde hüküm kurulması mümkün görülmüş olup, temyizen incelenecek bir hüküm bulunmadığından, katılan vekilinin konusu olmayan temyiz inceleme isteğinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi gereğince REDDİNE, II-2003 ve 2004 takvim yıllarında “sahte fatura kullanmak” suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde; Sanığın sübut bulan 2003-2004 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak şeklindeki eyleminin 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 359/b-1. maddesi kapsamında kaldığı gözetilmeksizin aynı Yasanın 359/a-2. maddesi uyarınca hüküm tesisi, Yasaya aykırı ise de; 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “2003 ve 2004 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak” suçlarının yasada gerektirdiği cezalarının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihlerinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçların işlendiği 26.01.2004 ve 21.01.2005 tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve katılan vekili ile sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, III-2004 ve 2005 takvim yıllarına ait “defter ve belgeleri gizlemek” suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince; 1-Düzenlenen vergi inceleme raporundan faaliyetini sürdürdüğü anlaşılan sanığa 213 sayılı Yasanın 139/2. maddesinde öngörülen istisnalardan birinin varlığı önceden belirlenmeden yapılan tebligatın hukuki geçerliliği bulunmadığı cihetle, müsnet suçun yasal unsurları itibariyle oluşmadığı gözetilmeden beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi, 2-Kabule göre de; Sanığın sübut bulan eyleminin 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 359/a-2. maddesi kapsamında kaldığı gözetilmeksizin aynı Yasanın 359/b maddesi uyarınca hüküm tesisi, 3-213 sayılı Vergi Usul Kanununun 359/a-2. maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken, suç tarihi itibarı ile maddede asgari haddin 18 ay olarak gösterildiği gözetilmeksizin 6 ay olarak belirlenmek suretiyle eksik ceza tayini, 4-Tekerrüre esas sabıkası olan sanık hakkında TCK.nun 58. maddesinin uygulanmaması, Yasaya aykırı, sanık müdafii ile katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 17.10.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.