Yargıtay 12. Ceza Dairesi · E. 2012/32572 · K. 2013/19048

12. Ceza Dairesi         2012/32572 E.  ,  2013/19048 K. "İçtihat Metni" Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık Hüküm : Beraat 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanıkların beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sanık ...'ın adına kayıtlı ve taşınmaz kültür varlığı olarak tescilli 149 pafta, 787 ada, 9, 25, 27 nolu parsellerde yer alan binaların bakımsızlık nedeniyle yıkılmaya başlaması üzerine çevre için tehlike oluşturduğunun bildirilmesi üzerine, sanık ...'ın yıkım işi için teknik uygulama sorumlusu olarak diğer sanık mimar ... ile anlaştığı, sanıkların gerekli yıkımı yapabilmek için İstanbul I Numaralı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Bölge Kuruluna müracaat etmeleri üzerine gerekli inceleme yapılıp İstanbul 1 Numaralı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Bölge Kurulunun 28/02/2005 tarihli kararı ile İstanbul ili, Eminönü ilçesi, Tülbentçi Hüsamettin Mahallesi, Sepetçi sokak, 149 pafta, 787 ada, 25 parselde bulunan ve anılan Kurulun 07/03/1990 tarih ve 1637 sayılı kararı ile tescilli taşınmazın belediyenin 19/04/2004 gün ve 2450 sayılı raporu ve kamu güvenliği gözetilerek onaylanan rölövesindeki + 4.00 kotuna kadar yıkılabileceğine karar verildiği, Eminönü Belediyesi İmar Müdürlüğü'nün 01/09/2005 tarihli raporunda, Kurul kararına göre 08/06/2005 tarih ve 2005/2151 sayı ile yıkım ruhsatı alındığı, boş ve metruk vaziyetteki, civarı için son derece tehlikeli yapının doğal dengesini kaybederek tamamen yıkıldığının, belediyenin 20/09/2005 tarihli raporunda, Eminönü, Katip Kasım mahallesi, Zindandelen sokak, 787 ada, 27 nolu parselin, Kurul kararında + 3,80 kotuna kadar yıkılabileceğine denmesine rağmen yıkım esnasında duvarların doğal dengesini kaybederek tamamen yıkıldığının, 26/01/2006 tarihli raporda ise, Eminönü, Katip Kasım mahallesi, Zindandelen sokak, 787 ada, 9 nolu parselin 08/06/2005 tarih 2005/2150 sayılı yapı yıkım belgesine istinaden 3.95 kotu seviyesine kadar yıkılmışken, komşu 8 parseldeki boş ve metruk yapının doğal dengesini yitirerek, meyilli olduğu 9 parsel tarafına çökerek, mevcut bulunan 3.95 kotlu kalıntıyı da yıktığının müşahade olunduğu, taşınmazların tapu maliki olan sanık ...'ın aşamalardaki tutarlı savunmasında, tüm yasal mevzuata uyarak hareket ettiğini, engellenmesi mümkün olmayan nedenlerle yıkım olayının meydana geldiğini, yıkımdan çıkan malzemeleri temizlettiğini, ev hanımı ve bayan olması nedeniyle taşınmazlarıyla ilgilenemediğini, parselleri otopark olarak işletilmek üzere kimseye vermediğini, çevre esnafının boş olan araziye araçlarını koymuş olabileceklerini beyan ettiği, sanık ...'ın savunmasında, dava konusu yerin hemen yanındaki bir çay ocağında çalıştığını, boş olan parsele arabasını koyan müşterilerinin kendisinden arabalarını getirmesini istediklerinde bunu yaptığını, ancak taşınmazı otopark olarak kullanmadığını beyan ettiği, Eminönü Belediyesi Zabıta Müdürlüğü'nün 06/06/2008 tarihli yazısında, dava konusu yerde herhangi bir otopark faaliyetinin bulunmadığının belirtildiği, sanık ...'in ise savunmasında, binaların kurul kararı gereğince gerekli ölçümlemelerini, röleve projelerini yapıp, fotoğraflarını çektiğini, mimar olduğundan bizzat yıkım işlerine katılmadığını, yıkımı kimin yaptığını bilmediğini, yıkım sırasında kendileri ile temasa geçilmediğini, mimar olması nedeniyle plan proje gibi mesleki işlemler yaptığını, herhangi bir fiziki müdahalesinin olmadığını savunduğunun anlaşılması karşısında, beraat kararı verilmesinde isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, Yapılan yargılama sonunda, sanıkların atılı suçu işlemediklerinin sabit olduğu, gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin, sanıkların tarihi dokuya zarar verdiklerine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 12/07/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.