Yargıtay 12. Ceza Dairesi · E. 2012/33552 · K. 2013/20410

12. Ceza Dairesi         2012/33552 E.  ,  2013/20410 K. "İçtihat Metni" Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle öldürme Hüküm : 1-... hakkında Beraat 2- ... hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 62, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet, sürücü belgesinin geri alınması 3- ... hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 62, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet, sürücü belgesinin geri alınması Türk müdafii Taksirle öldürme suçundan sanık ...'nin beraatine, diğer sanıklar ... ile ...'ün mahkûmiyetine ilişkin hükümler, katılanlar vekili, sanık ... müdafii ve sanık ... müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre, sanıklar müdafileri ile katılan vekilinin sübuta ve takdire ilişkin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine; ancak, 1- Dosya kapsamına göre; gündüz vakti, yerleşim yerinde, tek yönlü, 12 metre genişliğinde, asfalt kaplama yolda seyir halinde olan sanık ..., kendisiyle aynı istikamette ilerisinde seyir halinde olan sanık sürücü ... idaresindeki çekicinin sağından geçerek, sola doğrultu değiştirdiği esnada savrularak, orta refüje beton bariyere çarpıp beton parçalarını yolun karşı yönüne savurması, bu sırada yolun karşı yönünde sol şeritte seyir halinde bulunan sanık sürücü ... idaresindeki kamyonetin de önüne savrulan beton blok parçalarına ve refüj demirlerine çarpıp takla atması sonucu, bir kişinin öldüğü üç kişinin de yaralandığı olayda; yerel mahkemece, sanığın seyrini mahal şartlarını gözönünde bulundurarak sürdürmediği, olay mahaline geldiğinde, bölünmüş yolun, karşı yönünde meydana gelen kaza sonrası önüne savrulan beton bariyer parçasına çarpmak durumunda kalıp, hızının da etkisiyle direksiyon hakimiyetini kaybettiği kabul edilerek, sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmiş ise de; sanık ...'ün, “karşı şeritte meydana gelen kazayı gördüğünü bu esnada kopup kendi gidiş istikametine savrulan beton blok parçasından kaçamayarak çarptığını ve olayın oluşumunda kendisinin kusurunun bulunmadığı” yönündeki savunmaları, savunmayı kısmen doğrulayan katılan ... Bulundu'nun “...bir taşın geldiğini gördüm, taş arabaya çarpınca araba devrildi ...” şeklindeki beyanı, olay yeri fotoğrafları değerlendirildiğinde kazanın oluşumunda kusuru bulunmayan ve mevcut şartlarda olayı önlemek bakımından tedbir alması mümkün olmayan sanık ... hakkında beraat kararı vermek gerekirken, delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek, dosya kapsamına uygun düşmeyen yazılı gerekçelerle, mahkumiyetine karar verilmesi, 2-Taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1 ve 22/4. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kusuru, meydana gelen zararın ağırlığı, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınmak suretiyle TCK'nın 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde, maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında, hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerektiği gözetilmeden, sanık ...'ın kendisi ile aynı istikamette ilerlemekte olan çekiciyi sağından geçip, sol tarafında kalan çekicinin hız ve mesafesini dikkate almadan, yakın mesafede sola yöneldiği esnada, direksiyon hakimiyetini kaybederek, orta refüjde beton bariyerlere çarptığı, sonrasında da karşı yöne savrulan beton parçalarının da karşı yönde kazaya sebebiyet verdiği olayda, kazanın oluşumunda asli ve tam kusurlu olduğu anlaşılan sanık hakkında, 2 yıl ile 15 yıl arasında hapis cezası tayin ve takdir etmek durumunda olan yerel mahkemece, temel cezanın 2 yıl 6 ay hapis cezası olarak belirlenmesi suretiyle, adalet ve hakkaniyete uygun olmayacak şekilde sanığa az ceza tayini, 3-Kabul ve uygulamaya göre de: Yerel mahkemece sanık ...'ün olayın oluşumunda tali kusurlu kabul edilmesine karşın, hakkında hükmolunan uzun süreli hapis cezasının yetersiz gerekçe ile seçenek yaptırımlara çevrilmesine karar verilmemesi, Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin ve sanık ... müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 17.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.