Yargıtay 4. Hukuk Dairesi · E. 2012/342 · K. 2012/17880

4. Hukuk Dairesi         2012/342 E.  ,  2012/17880 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi 2-... 3-... 4-... 5-... 6-... 7- ... 8-... 9-... 10-... vekili Avukat ... 2-... vekili Avukat ... Davacı ... ve diğerleri vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve diğeri aleyhine 22/04/2011 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 18/10/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar vekili ile davacılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan davalıların temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü. 1-Karar, taraflarca temyiz edilmiştir. Bunlardan davacıların HUMK’nun 432/1. maddesinde yazılı onbeş günlük ve 427/4 ve 433/2. maddelerinde belirlenen on günlük süreleri geçirdikten sonra temyiz ettiğine göre temyiz istemleri reddedilmelidir. 2-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalıların, davacılardan müteveffanın annesi ... ve babası ...'e yönelik tüm diğer davacılara yönelik aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir. 3-Davalıların, davacılardan müteveffanın kardeşleri ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ...'e yönelik diğer temyiz itirazlarına gelince; dava, haksız eylem nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin kısmen kabulüne karar verilmiş; karar, davalılar tarafından temyiz olunmuştur. Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza -/- -2- 2012/342-2012/17880 olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir. Davaya konu olayda, olayın oluş şekli, davalılardan ...'nun kusur durumu, manevi tazminat talep eden davacı sayısı ile yukarıda gösterilen ilkeler göz önünde tutulduğunda müteveffanın kardeşleri olan davacılar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... için takdir olunan manevi tazminat miktarları fazladır. Davacılar için daha alt düzeyde bir miktar manevi tazminat takdir edilmesi gerekir. Karar, açıklanan nedenle yerinde görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir. SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda (3) nolu bentte açıklanan nedenle davalılar yararına BOZULMASINA; davalıların diğer temyiz itirazlarının (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle; davacıların temyiz dilekçesinin (1) nolu bentte açıklanan nedenle reddine ve temyiz eden taraflardan peşin alınan harçların istekleri halinde geri verilmesine 26/11/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.