Yargıtay 6. Ceza Dairesi · E. 2012/3461 · K. 2013/5122

6. Ceza Dairesi         2012/3461 E.  ,  2013/5122 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: 1-Yakınanın gündüz vakti, kullandığı oto ile seyir halindeyken çantasını sağ koltuğun üzerine bıraktığı, trafikte kırmızı ışıkta durunca, sanığın açık bulunan sağ kapı penceresinden kolunu uzatarak çantayı alıp kaçmaya başladığı, olayı gören ve yakınanın bağırması üzerine duruma müdahale etmek isteyen tanık ...'in kesintisiz takiple sanığın peşinden gittiği, sanığın girdiği TIR garajında tel örgü ile konteynırların arasında kaldığı, sanığın kendisi yakalamak isteyen tanık ve diğer şahıslardan kurtulmak için bıçak çektiği, çantanın içerinden cüzdanı alıp, çantayı tel örgünün üzerinden dışarı attığı ve bu sırada yakalandığının iddia edilmesi karşısında; sanığın çantayı ve cüzdanı atmadan önce mi, yoksa attıktan sonra kendisi kurtarmak için mi bıçak çektiğinin araştırılması ve eyleminin sübutu durumunda suça vasıf verirken, somut olayın 5237 sayılı TCK’nın 149/1-a maddesine uyan nitelikli yağma suçunu oluşturup oluşturmadığına ilişkin kanıtları takdir ve tartışmanın üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, duruşmaya devam edilerek yazılı biçimde hüküm kurulması, 2-Sanık ...'nın kovuşturma aşamasında sorgusunun yapılması için mahkeme tarafından verilen yakalama emri üzerine, yakalanıp çıkartıldığı İzmir 2. Asliye Ceza Mahkemesi'ndeki sorgusunda, atılı suçlamayı kabul etmediğini, teyzesinin oğlu ... ...'nun kendi kimlik bilgilerini kullanarak çeşitli suçları işlediğini, bu nedenle başka suçlar için de karakola çağrıldığını savunmuş; sanık ..., yakınan ve olayın görgü tanığı ... ile yüzleştirilmemiş; suçun faili olay sırasında yakalandığında üzerinde kimlik çıkmadığı için sözlü açıklaması üzerine kimlik bilgilerinin düzenlendiği; temyiz dilekçelerine ekli başka suçlara ilişkin mahkeme kararlarında, o suçların faili ... ...'nun, sanık ...'nın kimlik bilgilerini kullandığının yargı kararı ile tesbit edildiğinin anlaşılması karşısında; öncelikle temyiz davasına konu olan suçun gerçek failinin sanık ... mı yoksa onun adını kullandığı iddia edilen ... ... mu olduğunun araştırılması, bu bağlamda, sanık ...'nın ve ... ...'nun yakınan ve tanık ile yüzleştirilmesi, emniyette parmak izi örnekleri varsa, sanığın ve ... ...'nun parmak izlerinden hareketle kimliklerinin belirlenmesi ve yargılamaya konu suçun failinin duraksamaya neden olmayacak biçimde saptanması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun yeniden tayin ve takdiri gerekirken eksik inceleme ile yazılı biçimde hüküm kurulması; 3-Kabul ve uygulamaya göre de; Yakınanın kullandığı oto ile seyir halindeyken çantasını sağ koltuğun üzerine bıraktığı, trafikte kırmızı ışıkta durunca, sanığın açık bulunan sağ kapı penceresinden kolunu uzatarak çantayı alıp kaçmaya başladığı, olayı gören ve yakınanın bağırması üzerine duruma müdahale etmek isteyen tanık ...'in kesintisiz takiple sanığın peşinden gittiği, sanığı girdiği TIR garajında tel örgü ile konteynırların arasında yakaladığı, sanık kesintisiz takip ile yakalanmış ise de; eylem sırasında yanında başka bir şahsın da olduğu, bu şahsın bıçak çekme aşamasından önce kaçtığı, mağdurun çantasının içindeki 120 Türk Lirasının elde edilemediği kabul edildiğinde; sanığın eyleminin, elde ve üstte taşınan eşyanın alınması biçiminde gerçekleştirilmediği, otomobil içindeki eşyanın açık pencereden kolun uzatılması suretiyle alınıp gerçekleştirildiği ve bu nedenle 5237 sayılı TCK'nın 141/1. maddesine uyduğu düşünülmeden, aynı Yasanın 142/2-b maddesi ile uygulama yapılması, Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 326/son. maddesinin gözetilmesine, 14.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.