Yargıtay 11. Hukuk Dairesi · E. 2012/3696 · K. 2013/5644

11. Hukuk Dairesi         2012/3696 E.  ,  2013/5644 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ Taraflar arasında görülen davada ... .... Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 18.01.2012 tarih ve 2011/81-2012/11 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü: Davacılar vekili, 09.02.2011 tarihinde davalının sevk ve idaresindeki minibüs ile seyahat etmekte olan müvekkillerinin murisi ...'nun, davalının direksiyon hakimiyetini kaybederek aracı çarpması neticesinde vefat ettiğini, murisin ölümü ile davacıların derin bir üzüntü yaşadıklarını ileri sürerek, müvekkillerinden ... için ....000.00 TL, ... için 20.000.00 TL, ... için ....000.00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir. Davalı vekili, murisin ön koltukta oturmak için ısrar ettiğini ve emniyet kemer takmadığını, müvekkilinin kaza anında sağlığının bozulduğunu, tazminat tutarının fahiş olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir. Mahkemece; iddia, savunma, tanık anlatımları ve hazırlık soruşturmasında alınan bilirkişi raporuna göre, araç işleteni ve sürücüsü olan davalının meydana gelen kazada %100 kusurlu olduğu, davalının kaza günü yolculara emniyet kemeri takmaları hususunda bir ihtarda bulunmadığı, murisin araca son binen yolculardan olup ön koltukta oturma yönünde bir isteğinin olmadığı, davalının aniden gelişen mücbir sebep nedeniyle kaza yaptığına dair herhangi bir delil ibraz edilmediği, davalının şeker ve tansiyon hastası olmasının mücbir sebep sayılmayıp, hasta olduğu halde dolmuş şoförü olarak çalışmasının bir kusur olarak kabul edildiği, davacıların müteveffanın ölümü nedeniyle büyük elem ile üzüntü yaşadıkları, manevi tazminatın zenginleşme aracı olmaması hususunun gözetildiği gerekçesiyle davanın kabulü ile davacılardan ... için ....000.00 TL, ... için 20.000.00 TL, ... için ....000.00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir. Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye ....405,75 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 22.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.