Yargıtay 22. Hukuk Dairesi · E. 2012/3697 · K. 2012/23839

(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/3697 E.  ,  2012/23839 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :İş Mahkemesi DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü: Y A R G I T A Y K A R A R I Davacı, ücret alacaklarının ödenmemesi ayrıca fazla mesai, yıllık izin, hafta tatili, bayram-genel tatil alacaklarının da ödenmemesi sebebiyle iş sözleşmesini fesh ettiğini belirterek kıdem tazminatı, fazla mesai, yıllık izin, hafta tatili, bayram-genel tatil ücretlerinin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. Davalı, davacının 2.800,00 TL ücret aldığı iddiasını kabul etmediklerini, geç ücret ödenmesinin sözkonusu olmadığın, davacının herhangi bir alacağının bulunmadığını, davacının işten ayrıldıktan sonra şirket ile aynı iş kolunda bir şirkette çalışmaya başladığını, şirkette fazla mesai yapılmadığını, hafta sonu mesaisininde yapılmadığını, yıllık izin ücreti alacağının olmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir. Mahkemece iş sözleşmesinin davacı tarafından haklı sebeple fesh edildiği belirtilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Karar davacı ve davalı vekillerince temyiz edilmiştir 1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin aşağıda belirtilen bendin kapsamı dışında kalan tüm temyiz itirazlarının reddine 2-Taraflar arasında uyuşmazlık davacının aylık ücretinin ne kadar olduğu noktasında toplanmaktadır. 3-Somut olayda davacı aylık 2.800,00 TL ücret aldığını iddia etmiş, davalı açık bir beyanda bulunmaksızın 882,00 TL üzerinden düzenlenmiş bordrolara dayanmış, mahkemece iddiaya itibar edilerek davacının aylık 2.800,00 TL ücret aldığı kabul edilmiştir. 4857 sayılı İş Kanunu'nda 32. maddenin ilk fıkrasında, genel anlamda ücret, bir kimseye bir iş karşılığında işveren veya üçüncü kişiler tarafından sağlanan ve para ile ödenen tutar olarak tanımlanmıştır. İş sözleşmesinde ücretin kararlaştırılmadığı hallerde ücretin miktarı, işçinin kişisel özellikleri, işyerindeki ya da meslekteki kıdemi, meslek unvanı, yapılan işin niteliği, iş sözleşmesinin türü, işyerinin özellikleri, emsal işçiler o işyerinde ya da başka işyerlerinde ödenen ücretler, örf ve adetler göz önünde tutularak belirlenir. İşçinin kıdemi, meslek unvanı, fiilen yaptığı iş, işyerinin özellikleri ve emsal işçilere ödenen ücretler gibi hususlar dikkate alındığında imzalı bordrolarda yer alan ücretin gerçeği yansıtmadığı şüphesi ortaya çıktığında, bu konuda tanık beyanları gözetilmeli ve işçinin meslekte geçirdiği süre, işyerinde çalıştığı tarihler, meslek unvanı ve fiilen yaptığı iş bildirilerek sendikalarla, ilgili işçi ve işveren kuruluşlarından emsal ücretin ne olabileceği araştırılmalı ve tüm deliller birlikte değerlendirilerek bir sonuca gidilmelidir. Somut olayda davacının ücretinin tespiti emsal ücret araştırması yapılarak belirlendikten sonra sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir. Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 31.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.