Yargıtay 1. Ceza Dairesi · E. 2012/4307 · K. 2012/9225

1. Ceza Dairesi         2012/4307 E.  ,  2012/9225 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SUÇ : Canavarca hisle ve eziyet çektirerek kasten öldürme, nitelikli cinsel saldırı, hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali HÜKÜM : 1-Maktule ...'i canavarca hisle ve eziyet çektirerek kasten öldürme suçundan TCK.nun 82/1-b, 62/1 maddeleri uyarınca müebbet hapis cezası. 2-Nitelikli cinsel saldırı suçundan TCK.nun 102/2, 62/1 maddeleri uyarınca 6 yıl 8 ay hapis cezası. 3-Bina ve eklentileri dahilinde hırsızlık suçundan TCK.nun 142/1-b, 62/1 maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası. 4-Konut dokunulmazlığını ihlal suçundan TCK.nun 116/1, 62/1 maddeleri uyarınca 7 ay 15 gün hapis cezası, CMK.nun 231/5 maddesi uyarınca sanık hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına. TÜRK MİLLETİ ADINA 1-Sanık ...'ın, konut dokunulmazlığını ihlal suçundan mahkumiyetine dair kurulan hüküm yönünden; 23.01.2008 gün ve 5728 sayılı Yasanın 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231/12 maddesi uyarınca kurulan, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karar temyizi kabil olmayıp, itiraz yasa yoluna tabi bulunduğundan, mahallince değerlendirme yapılmak üzere temyiz incelemesi dışı bırakılmıştır. 2-Sanık ...'ın canavarca hisle ve eziyet çektirerek öldürme, cinsel saldırı ve nitelikli hırsızlık suçlarından mahkumiyetine dair kurulan hükümlerin incelenmesinde; Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın maktule karşı eylemi ile cinsel saldırı ve hırsızlık suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde cinsel saldırı suçunun niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... ve müdafiinin sübuta yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle; A)Sanık ...'ın cinsel saldırı suçundan mahkumiyetine dair kurulan hüküm yönünden; Sanık hakkında belli haklardan yoksun bırakılmasına dair uygulama yapılırken TCK.nun 53/1-c maddesindeki hakları kullanmaktan aynı Yasanın 53/2. maddesi uyarınca hapis cezasının infazının tamamlanıncaya kadar, velayet, vesayet ve kayyımlık yetkisini kendi alt soyu üzerinde kullanmaktan ise koşullu salıverme tarihine kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gereğinin gözetilmemesi yasaya aykırı ise de, bu husus yeniden yargılama yapmayı gerektirmediğinden, CMUK.nun 322.maddesinin tanıdığı yetkiye dayanılarak; TCK.nun 53. maddesinin uygulandığı bölümün hüküm fıkrasından çıkartılarak yerine, "sanık hakkında hükmolunan hapis cezasının kanuni sonucu olarak 5237 sayılı TCK.nun 53/1-a,b,c,d,e maddesinde belirtilen hakları kullanmaktan aynı yasanın 53/2. maddesi uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından getirilen kısıtlamanın ise 53. maddenin 3. fıkrası uyarınca şartla salıverilme tarihine kadar geçerli olduğunun hüküm fıkrasının mahsus bölümüne eklenmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), B-Oluşa ve dosya içeriğine göre; maktule ...'in Şırnak'ta yalnız olarak yaşadığı, olay tarihinde sanığın maktulenin evine girerek zorla cinsel saldırıda bulunduğu, eylemini gerçekleştirdikten sonra cinsel saldırı suçunu gizlemek, delillerini ortadan kaldırmak ve yakalanmamak amacıyla maktuleyi elektrik kablosuyla boğarak öldürdüğü, daha sonra evdeki bazı eşyalar ile maktulenin cep telefonunu alarak kendi evine götürdüğü olayda; a-Sanık ...'ın, canavarca hisle ve eziyet çektirerek öldürme suçu yönünden; Maktule ...'in bağla boğmaya bağlı mekanik asfiksi sonucu öldürülmesinin tek başına suçun canavarca hisle ya da eziyet çektirerek işlendiğini kabule yeterli bulunmadığı, canavarca hisle öldürme, sırf öldürmüş olmak için öldürme, ölenin acı çekmesinden zevk duymak için öldürme olup, eziyet çektirerek öldürme ise ölümü meydana getirme bakımından zorunlu olmayan ve ölüme takaddüm eder vahşice hareketler olup sanığın öldürme kastının yanında işkence ya da eziyet çektirme kastının da bulunması gerektiği, sanığın canavarca hisle ya da eziyet çektirerek öldürme amacıyla hareket ettiğini kabule yeterli her türlü kuşkudan uzak yeterli kesin kanıt bulunmadığı, ancak sanığın cinsel saldırı suçunu gizlemek, delillerini ortadan kaldırmak ve yakalanmamak amacıyla maktuleyi öldürdüğü anlaşılmakla; sanık hakkında TCK.nun 82/1-h maddesi uyarınca karar verilmesi gerekirken, suç niteliğinde yanılgıya düşülerek TCK.nun 82/1-b maddesi gereğince hüküm kurulması, b-Sanık ...'ın, nitelikli hırsızlık suçu yönünden; Sanığın öldürme eylemini gerçekleştirdikten sonra ani ortaya çıkan kastla maktulenin ölmesinden yararlanarak cep telefonu ve evdeki eşyaların bir kısmını aldığı anlaşılmakla, TCK.nun 142/2-a maddesi uyarınca cezalandırılması gerekirken aynı Yasanın 142/1-b maddesi uyarınca hüküm kurulması, c-Sanık hakkında belli haklardan yoksun bırakılmasına dair uygulama yapılırken TCK.nun 53/1-c maddesindeki hakları kullanmaktan aynı Yasanın 53/2. maddesi uyarınca hapis cezasının infazının tamamlanıncaya kadar, velayet, vesayet ve kayyımlık yetkisini kendi alt soyu üzerinde kullanmaktan ise koşullu salıverme tarihine kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gereğinin gözetilmemesi, d-Şırnak adli emanetinin 2010/38 nolu sırasında kayıtlı olan kan, idrar, kıl ve sürüntü örnekleri ile tırnak parçalarının hükmün kesinleşmesi halinde imhasına, giyim eşyalarının ise hak sahiplerine iadesi yerine dosya içerisinde delil olarak saklanmalarına karar verilmesi, Bozmayı gerektirmiş olup, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülerek, öldürme suçu yönünden resen de temyize tabi bulunan hükümlerin CMUK.nun 321. maddesi uyarınca tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), aleyhe temyiz olmadığından CMUK.nun 326/son maddesi gereğince ceza miktarı yönünden sanığın kazanılmış hakkının korunmasına, hükmolunan ceza miktarı ve tutuklulukta geçen süre gözönüne alınarak sanık ...'ın tahliye talebinin reddine, 10/12/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.