Yargıtay 15. Ceza Dairesi · E. 2012/4710 · K. 2012/38490

(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/4710 E.  ,  2012/38490 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Mala zarar verme HÜKÜM : Mahkumiyet Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Mala zarar verme suçunun konusu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz maldır. Suçta korunan hukuki yarar mülkiyettir. Suçun maddi unsurunu oluşturan hareketler seçimlik olarak sayılmıştır. Yıkılma,yalnızca taşınmazlar için söz konusu olup taşınmazın kullanış biçimine uygun bir daha kullanılmaz duruma getirilmesini;yok etme,suça konu şeyin,amacına uygun kullanılmasını ortadan kaldırmayı, kirletme ise suç konusunu kirli duruma getirmeyi, görünümünü bozmayı ve değerinde azalmaya yol açacak davranışta bulunmayı ifade eder. Suçun manevi unsuru genel kasttır. Failin,bir yarar sağlamak maksadıyla hareket etmesi şart değildir. Fail ile mağdurun anlaşmasına olanak sağlanması için soruşturma ve kovuşturma yapılması mağdurun şikayetine tabidir. Suçun oluşması için eşyaya önemli ve hemen giderilemeyecek bir zararın verilmesi gerekir. Somut olayda; Sanıkların içerisinde bulunduğu araç ile katılanın sevk ve idaresindeki aracın aynalarının kırılması ile neticelenen kazanın devamında, her iki sanığın katılana ait aracın camını çatlatmak, farını kırmak ve kaportasını tekmelemek şeklindeki eylemleri ile katılanın aracına zarar verdiklerine dair kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıkların yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak; Yargılama giderlerlerinin, sanıkların sebebiyet verdikleri oranda ayrı ayrı tahsiline karar verilmesi gerekirken, müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesi Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı kanunun 8/1 maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılıklar aynı kanunun 322. maddesi gereğince yeniden yargılamayı gerektirmediğinden; aynı Yasanın 322. maddesine göre hüküm fıkrasından müştereken ve mateselsilen ibaresi çıkartılarak yerine "Yargılama giderlerinin sanıklardan sebebiyet verdikleri oranda tahsiline" cümlesi eklenmek suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 05.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.