Yargıtay 12. Ceza Dairesi · E. 2012/4832 · K. 2012/25918

12. Ceza Dairesi         2012/4832 E.  ,  2012/25918 K. "İçtihat Metni" Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle yaralama Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 89/1, 89/3-b, 22/3, 62/1. maddeleri gereğince mahkumiyet. Taksirle yaralama suçundan mahkûmiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü: Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın yerinde görülmeyen sair itirazlarının reddine, ancak; Bilinçli taksiri ile gerçekleştirdiği kaza neticesi mağdurun sağ gözde işlev kaybı oluşacak derecede yaralanmasına neden olan sanığın eylemi TCK’nın 89/5. maddesi gereğince şikayete tabi değil ise de, CMK’nın 253/1-b-1. maddesi uyarınca şikayete tabi olsun veya olmasın taksirle yaralama suçu uzlaşma kapsamında bulunduğundan ve mağdur, sanık hakkında herhangi bir maddi ve manevi zarar talebi ileri sürmediğinden CMK’nın 254/1. maddesi gereğince uzlaşma hükümleri uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, Kabule göre de; 1-Katılanın kaza nedeniyle oluşan yaralanmasının niteliği ile ilgili Marmara Üniversitesi Tıp Fakültesi Göz hastalıkları Anabilim Dalından alınan raporda görme eksikliğinin sağ gözde tashihsiz 0.1(=onda bir), -5.00\*180 cam ile 0.45(=yüzde kırkbeş) seviyesinde olduğunun, tashihsiz görme keskinliği düzeyleri ele alındığında sağ gözde işlev kaybı seviyesinde bir kayıp olduğunun belirtildiği, buna göre mağdurun yaralanmasının 5237 sayılı TCK'nın 89/3-b kapsamında kalıp kalmadığının tespiti için Adli Tıp Kurumundan rapor alınarak, sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması, 2-Sanık hakkında temel ceza tayin edilirken taksirli suçlarda uygulama yeri bulunmayan “kasta dayalı kusurun ağırlığı” gerekçesinin kullanılması, Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 03/12/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.