Yargıtay 15. Ceza Dairesi · E. 2012/5004 · K. 2014/297

15. Ceza Dairesi         2012/5004 E.  ,  2014/297 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Dolandırıcılık HÜKÜM : Mahkûmiyet Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, mağdurun durumu, fiille olan ilişkisi, kullanılan hilenin şekli, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır. Somut olayda; gerçek kimliği bilinmeyen ve evrakı tefrik edilen, kendini Sinan veya Kenan olarak tanıtan bir şahsın sanık ...'e bir yerden halı alacağız, sen mal sahibini oyalayacaksın, sana 500 TL para vereceğim dediği, sanık ...'inde bu teklifi kabul ettiği, birlikte şikayetcinin dükkanına giderek 50 adet halı aldıkları, halıları şikayetcinin aracı ile bildirilen adrese götürdükleri, burada .... isimli şahsın parayı Beyazıt şubesinden ödeneceğini söyleyerek sanık ...'le birlikte şikayetciyi gönderdiği, halıları da ilandan cep telefonunu bulduğu beraat eden sanık ...'in aracına yükleyerek diğer beraat eden sanık ...'ın dükkanına emanet olarak bıraktığı, sanık ...'in ise şikayetci ile birlikte Beyazıt'ta bulunan bir iş hanının önüne geldikleri, ... şikayetciye iş hanının önünde beklemesini söyleyerek iş hanına girdiği, durumdan şüphelenen şikayetcinin polise haber vererek sanık ...'i yakalattığı, sanığın bu şekilde dolandırıcılık suçunu işlediğine yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 2007/10-108 E., 2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamakta ise de; yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde "1 yıl karşılığı adli para cezası" uygulanması; Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından adli para cezasına ilişkin sırasıyla “1 yıl karşılığı adli para cezası”, "10 ay karşılığı adli para cezası" ve “6.000 TL” adli para cezası terimlerinin tamamen çıkartılarak yerlerine, sırasıyla “5 gün”, "4 gün" ve “80 TL” ibaresi eklenmek suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 15.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.