Yargıtay 14. Hukuk Dairesi · E. 2012/5155 · K. 2012/6181

14. Hukuk Dairesi         2012/5155 E.  ,  2012/6181 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 10.11.2009 gününde verilen dilekçe ile intifa hakkına dayalı olarak müdahalenin men'i ve ecrimisil istenmesi üzerine yapılan muhakeme sonunda; davanın reddine dair verilen 02.11.2010 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili ile duruşmasız temyizi davalı ... tarafından istenilmekle, tayin olunan 28.02.2012 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacı vekili Av.... ile karşı taraftan davalı ... Bilgili vekili Av.... geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü: K A R A R Davacı; ... ilçesi, ... mahallesi, ... caddesi 2981 ada 122 parselde 5. kat, 12 nolu mesken niteliğindeki taşınmazda intifa hakkına el atmanın önlenmesi ve 7500 TL ecrimisil isteminde bulunmuştur. Davalı ... Bilgili, davacının gelini olduğunu, dava konusu taşınmazda diğer davalı eşi ... ile birlikte oturduklarını, eşinin aleyhine açtığı boşanma davasının ret ile sonuçlandığını, eşi ...’ya karşı açtığı dava ile taşınmaz tapu kaydı üzerine aile konutu şerhi konulduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur. Diğer davalı ... de, 22.10.2004 tarihinde satın alınan taşınmazın kuru mülkiyetinin kendisi, intifa hakkının da davacı adına tescil edildiğini, dairenin davacı tarafından davalıların kullanımına bırakıldığını, kendisinin 2007 yılının ikinci ayından bu yana daireyi de kullanmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur. Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir. Hükmü, davacı vekili ile davalı ... vekili vekalet ücreti yönünden temyiz etmiştir. Türk Medeni Kanunu’nun 794. maddesindeki tanıma göre intifa hakkı taşınırlar, taşınmazlar hatta haklar veya bir malvarlığı üzerinde tesisi mümkün olan ve hak sahibine konusu üzerinde tam yararlanma hakkı veren bir irtifak türüdür. Aynı Yasa’nın 795. maddesinde de taşınmaz mallar üzerinde intifa hakkı, resmi senedin düzenlenerek tapuya tescili ile taşınırlar üzerinde ise taşınır eşya zilyetliğinin intifa hakkı sahibine geçirilmesiyle kurulur. Alacaklar üzerinde intifa hakkı ise hakkın temliki, kıymetli evrakın teslimi suretiyle kurulabilir. Taşınmazlarda tescil işlemi tamamlanınca da herkese karşı ileri sürülebilen, kişi ile sıkı sıkıya ilişkili haklardandır. İntifa hakkına ilişkin bu açıklamalardan sonra somut olaya gelince; 1-Dava konusu taşınmazda davacı intifa hakkı sahibi, davacının oğlu davalı ... ise kuru mülkiyet sahibidir. Dosya kapsamına göre, başlangıçta intifa hakkı sahibi davacının muvafakati ile davalıların taşınmazı kullandıkları sabit ise de, dava açılmış olmakla muvafakatin geri alındığının kabulü gerekir. İntifa hakkının kullanımı bir zamana da bağlı değildir. Kaldı ki davacı, taşınmazı kullanan davalı gelini ...’ye davadan önce ihtar çekerek taşınmazı boşaltmasını istemiştir. Öte yandan, davalı ...’nin taşınmazın aile konutu olduğu yolundaki savunmasına gelince; Türk Medeni Kanununun 194. maddesinde düzenlenen taşınmazın aile konutu olarak kullanımı, intifa hakkı sahibi davacı annenin tek yanlı rızasına dayalıdır. Diğer bir söyleyişle, taşınmazın aile konutu olarak kullanımı, davalı ...’nın kuru mülkiyet hakkına dayalı değildir. Aile konutunun tesisine dayanak ... 1. Aile mahkemesinin 2007/19 E - 2007/374 K sayılı davada, intifa hakkı sahibi davacı da taraf değildir. Hal böyle olunca; elatmanın önlenmesi isteğiyle birlikte davacının davalı ...’ye çektiği ihtarname de gözetilmek suretiyle belirlenecek ecrimisile hükmedilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirmeyle davanın reddine karar verilmiş olması doğru değildir. 2-Bozma nedenine göre davalı ...’nin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesi gerekmemiştir. SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, 2. bent uyarınca davalı ...’nin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, 900 TL Yargıtay duruşma vekalet ücretinin davalılardan alınarak davacıya verilmesine, peşin yatırılan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine, 02.05.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.