Yargıtay 11. Ceza Dairesi · E. 2012/5602 · K. 2012/10984

11. Ceza Dairesi         2012/5602 E.  ,  2012/10984 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi(Fatih 5. As.CM) SUÇ : Sahte fatura kullanmak, defter ve belge ibraz etmemek HÜKÜM : Beraat 1-Katılan vekilinin sanık ... hakkında 2002 takvim yılında sahte fatura kullanmak ve defter belge ibraz etmemek suçundan kurulan beraat hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde: 5271 sayılı CMK’nun 223/9. maddesi uyarınca “derhal beraat kararı verilebilecek hallerde durma, düşme veya ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilemez” hükmü uyarınca; iddianamede sanık ... hakkında her ne kadar 2002 takvim yılında sahte fatura kullanmak suçundan cezalandırılması talep edilmişse de aynı iddianamede sanığın tasfiye memuru olduğunun açıkça belirtildiği, sanığın 2005 yılında tasfiye memuru olarak atandığı ve düzenlenen vergi suçu raporu ve eklerinde sanık hakkında anılan yıldan sahte fatura kullanmak suçundan yapılmış bir inceleme de bulunmaması karşısında tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir. Yüklenen suçların yasal unsurları itibariyle oluşmadığı dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekillerinin suçun sübuta erdiğine ilişen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 2-Katılan vekilinin sanık ... hakkında 2002 takvim yılında sahte fatura kullanmak suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz itirazlarına gelince: 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “2002 takvim yılında sahte fatura kullanmak” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK’nun 102/4, 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının 26.01.2003 suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeksizin hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken, 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 07.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.