Yargıtay 11. Hukuk Dairesi · E. 2012/5913 · K. 2013/20545

11. Hukuk Dairesi         2012/5913 E.  ,  2013/20545 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 18.01.2012 tarih ve 2011/27-2012/9 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü: Davacı vekili, müvekkili şirketin 2008/69852 sayı ile "BEYÇELİK+şekil" ibaresini 01. ile 45.sınıfları arasındaki emtia sınıfında marka olarak tescil başvurusunda bulunduğunu, davalı şirketin "BOYÇELİK" ibareli markasını dayanak göstererek yaptığı itiraz sonucu başvurularının 06. sınıftaki emtia yönünden reddedildiğini, oysa markaların karıştırılabilecek düzeyde benzer olmadığını, "bey" ve "boy" sözcüklerinin farklı anlamlara sahip olduğunu, markanın 177529 sayı ile müvekkili adına tescilli olduğunu, marka üzerinde müktesep hakkı bulunduğunu ileri sürerek, 29.11.2010 tarih ve 2010-M-4340 sayılı YİDK kararının iptaline, markalar arasında iltibas bulunmadığının tespitine, iltibas bulunduğunun düşünülmesi halinde, müvekkiline ait 177529 sayılı "BEYÇELİK+şekil" markası üzerinde müvekkilinin müktesep hakkı bulunduğunun tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davalı şirket vekili, müvekkilinin 6. sınıf ürünleri üzerinde tescilli “BOYÇELİK ŞEKİL” ibareli markanın sahibi olduğunu, İstanbul Sanayi Odası'nca açıklanan veriler doğrultusunda müvekkili firmanın Kayseri’de 9. ve Türkiye genelinde 306. büyük kuruluş olduğunu, davacı başvurusu ile müvekkili markasının karıştırılabilecek düzeyde benzer olduğunu ve aynı ürünleri kapsamında bulundurduğunu, tescilli bir markaya benzer bir başvurunun aynı ya da benzer ürünler üzerinde tescil edilemeyeceğini, davacı adına önceden tescilli markanın farklı ürünleri kapsaması nedeniyle anılan markanın dava konusu başvuru yönünden kazanılmış hak bahşetmeyeceğini savunarak, davanın reddini istemiştir. Davalı TPE vekili, markalar arasında genel görünüm ve yazılış biçimleri yönünden karıştırılmaya sebebiyet verecek derecede benzerlik bulunduğunu, kısmi redde konu olan ürünler ile davalı markası kapsamındaki ürünlerin aynı ve aynı türden olduğunu, davacının tescilli markasının kapsamı ile redde konu ürünlerin birbirinden farklı olması nedeniyle buna dayalı bir hak iddia edemeyeceğini savunarak, davanın reddini istemiştir. Mahkemece, tüm dosya kapsamına, toplanan delillere ve düzenlenen bilirkişi ek raporuna göre, davanın kısmen kabulüne, TPE YİDK’nun 29.11.2010 tarih ve 2010-M-4340 sayılı kararının davaya konu marka başvurusunun 06. yer alan “döküm işleri için madeni kalıplar(makine parçası olanlar hariç)” emtiası için kısmen iptaline, fazla istemin reddine karar verilmiştir. Kararı, taraf vekilleri temyiz etmişlerdir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, taraf vekillerinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, taraf vekillerinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 03,15 TL temyiz ilam harcının temyiz eden taraflardan ayrı ayrı alınmasına, 14.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.