Yargıtay 1. Ceza Dairesi · E. 2012/6263 · K. 2013/1730

1. Ceza Dairesi         2012/6263 E.  ,  2013/1730 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SUÇ : Kasten öldürme ve bu suça yardım. HÜKÜM : 1-Sanıklar ... ve ...'in; üzerlerine atılı bulunan kasten öldürmeye yardım suçundan CMK'nun 223/2-e maddesi gereğince ayrı ayrı beraatlerine. 2-Sanık ... için; 5237 sayılı TCK.nun 81/1, 29/1, 62/1, 53/1-a-b-c-d-e, 63. maddeleri uyarınca 15 yıl hapis cezası. TÜRK MİLLETİ ADINA 1- Sanık ... müdafiinin yasal süresindeki temyiz isteminden sonra, sanığın cezaevinden gönderdiği 31.01.2013 havale tarihli dilekçe ile dosyasının onaylanmasını istediği anlaşılmakla, Dairemizce de benimsenen Ceza Genel Kurulu'nun 05.02.2008 gün ve 2008/1-9-15 sayılı kararı uyarınca, cezanın onaylanması isteği temyiz isteminden feragat niteliği taşıdığından, temyiz incelemesi, müdahiller vekilinin istemi üzerine, sanık ...'in "kasten öldürme" suçundan verilen mahkumiyet; sanıklar ... ve ...'ın ise "kasten öldürmeye yardım" suçlarından verilen beraatlarına ilişkin hükümler yönünden yapılmıştır. 2- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'in "kasten öldürme" suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, cezayı azaltıcı haksız tahrik ve takdiri indirim nedenlerinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, sanıklar ... ve ...'ın "öldürmeye yardım" suçları yönünden elde edilen delillerin mahkumiyetlerine yeter derece ve nitelikte bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin meşru savunmaya; müdahiller vekilinin bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle; a) Sanıklar ... ve ...'ın "öldürmeye yardım" suçundan verilen beraat hükümlerinin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, b) Sanık ...'in "kasten öldürme" suçundan verilen resen de temyize tabi mahkumiyet hükmü yönünden; Sanığın, Tarsus 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 30.11.2007 tarih ve 69/530 sayılı ilamı uyarınca 6136 sayılı Kanunun 13/1; 5237 sayılı TCK.nun 50/1-a maddesi uyarınca 7300.TL ve 450.TL adli para cezasına mahkum olduğu, mahkumiyet kararının 14.12.2009 tarihinde kesinleştiği anlaşıldığı halde, TCK.nun 58. maddesinin uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi, Bozmayı gerektirmiş olup, müdahiller vekilinin temyiz itirazları bu sebeple kabul edildiğinden, resen de temyize tabi hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, 05.03.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.