Yargıtay 2. Ceza Dairesi · E. 2012/7279 · K. 2012/7777

2. Ceza Dairesi         2012/7279 E.  ,  2012/7777 K. "İçtihat Metni" Sayı No : KYB- 2012/34739 Hakaret suçundan sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 125/3-a. 125/4, 50/1-a, 52/2. maddeleri gereğince 9.800,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair, Küçükçekmece 3. Sulh Ceza Mahkemesinin 28/11/2008 tarihli ve 2007/524 esas, 2008/1142 sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 20/01/2012 gün ve 2010/818-3668 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 13/02/2012 gün ve 2012/34739 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu. Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede; 1-Sanığın kamu görevlisine karsı görevinden dolayı hakaret olarak kabul edilen eylemi sebebiyle, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 125/3-a maddesi uyarınca yapılan uygulamada, seçimlik cezalardan para cezası seçilmek suretiyle temel ceza olarak belirlenen 360 gün üzerinden hesaplama yapılarak adli para cezasına hükmedilmiş ise de, kararın gerekçe bölümünde asgari hadden uzaklaşıldığına ilişkin bir ibare bulunmaması ve hüküm kısmında da cezanın teşdiden uygulandığına dair bir ifade olmaması karsısında, 5560 sayılı Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un yürürlüğe girmesinden Önceki haliyle para cezasının seçimi durumunda 5237 sayılı Kanun'un 52/2. maddesi uyarınca temel ceza olarak tespit edilecek 5 tam gün sayısı üzerinden aynı Kanun'un 61/8. Maddesi gereğince artırım yapılması ve belirlenen sonuç gün ile kişinin bir gün karşılığı ödeyebileceği miktarın çarpılması suretiyle hesaplanacak adli para cezasına hükmedilmesi gerekliği gözetilmeden, yazılı şekilde fazla ceza tayin olunmasında, 2-5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 50/1. maddesine göre sadece kısa süreli hapis cezalarının seçenek yaptırıma çevrilebileceği ve aynı Kanun'un 49/2. maddesine göre de, 1 yıl veya daha az süreli hapis cezalarının kısa süreli hapis cezaları olduğunun belirtilmiş olması karsısında, 490 günün kısa süreli olmadığının gözetilmemesinde, 3-Sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 125/3-a maddesi uyarınca hükmedilen 360 gün adli para cezasının, aynı Kanun'un 125/4. maddesine göre 1/6 oranında artırılması sonucunda 420 gün yerine, 490 gün adli para cezasına hükmedilmesi neticesinde sonuç para cezasının fazla tayin olunmasında, isabet görülmediğinden 5271 Sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur. T.C. YARGITAY 2. Ceza Dairesi TÜRK MİLLETİ ADINA Y A R G I T A Y İ L A M I Sayı No : KYB- 2012/34739 GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ: 1- (1) ve (2) no'lu kanun yararına bozma istemleri nedeniyle yapılan incelemede; Yasada öngörülen alt sınırı bir yıl olan adli para cezasının, 365 yerine, 360 gün birimi üzerinden belirlenmesi ve bu durumun, CMK.'nın 309.maddesinin 4.fıkra (c) bendi kapsamında bozma nedeni oluşturması nedeniyle, hükmün, aleyhe sonuç doğurmamak üzere kanun yararına bozma konusu yapılması hakkında gereğinin takdiri yönünden, 26.10.2011 günlü ihbarımız üzerine, suç tarihi itibariyle adli para cezasının alt sınırı 5 gün olduğu halde, mahkemece fazla adli para cezasına hükmolunduğu gerekçesiyle kanun yararına bozma isteminde bulunulmuş olup, 5237 sayılı TCK.’nın 61.maddesinin 9. fıkrası, suç tarihi itibariyle yürürlükte bulunmamakla birlikte, TCK.'nın 125.maddesinin 3.fıkra (a) bendinde, hakaret suçunun kamu görevlisine karşı görevinden dolayı işlenmesi halinde, cezanın alt sınırının bir yıldan az olamayacağının öngörülmesi nedeniyle, adli para cezasının tercih edilmesi halinde, yerleşik uygulamaya göre, 5560 Sayılı Yasa ile TCK.'nın 61.maddesinde yapılan değişiklikten önce işlenen suçlar yönünden de cezanın alt sınırının 365 gün birimi olarak belirlenmesi gerekeceğinden, suç tarihi itibariyle adli para cezasının alt sınırının beş gün olduğu gerekçesiyle fazla adli para cezası tayin edildiği yönündeki bozma istemi yerinde görülmemiş, Sanık hakkında TCK.'nın 125/3-a maddesi uyarınca adli para cezası tercih edilip, gün biriminin, aynı yasanın 52.maddesinin 2.fıkrasında öngörülen bir gün karşılığı tutar ile çarpılması suretiyle adli para cezası miktarının belirlenmesi karşısında, kısa süreli hapis cezasının seçenek yaptırıma çevrilmesine ilişkin TCK.'nın 50/1-a maddesinin de uygulama maddesi olarak gösterilmesi fazlalık olmakla, bu durum adli para cezasına hükmolunduğu sonucunu değiştirmeyeceğinden, 490 günün kısa süreli olmaması nedeniyle seçenek yaptırıma çevrilemeyeceği yönündeki bozma istemi de dairemizce kabul görmemiştir. Açıklanan nedenlerle, (KÜÇÜKÇEKMECE) 3.Sulh Ceza Mahkemesinin 28.11.2008 gün ve 2007/524, 2008/1142 sayılı kararına yönelik, (1) ve (2) no'lu kanun yararına bozma istemlerinin REDDİNE, T.C. YARGITAY 2. Ceza Dairesi TÜRK MİLLETİ ADINA Y A R G I T A Y İ L A M I Sayı No : KYB- 2012/34739 2- (3) no'lu kanun yararına bozma istemine gelince; Sanık hakkında, 5237 Sayılı Yasanın 125/3-a maddesi uyarınca, adli para cezasına esas alınan gün birimi mahkemece 360 olarak belirlenip, aynı maddenin 4.fıkrası uyarınca 1/6 oranında artırım yapıldığı belirtildiği halde, kabul ve uygulamaya göre 420 gün yerine, 490 gün olarak fazla gün birimi üzerinden sonuç olarak fazla adli para cezasına hükmolunması nedeniyle, (3) no'lu kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden, (KÜÇÜKÇEKMECE) 3.Sulh Ceza Mahkemesinden verilip, kesinleşen 28.11.2008 gün ve 2007/524, 2008/1142 sayılı kararın, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309.maddesinin 3. fıkrası uyarınca BOZULMASINA, aynı maddenin 4.fıkra (d) bendinin verdiği yetkiyle, TCK.'nın 125/3-a maddesi uyarınca, mahkemenin uygulamasına göre adli para cezasına esas alınan 360 gün biriminde, TCK.'nın 125/4. maddesi uyarınca 1/6 oranında artırım yapılarak, adli para cezasında gün sayısının 420 olarak belirlenmesine, bulunan bu sonuç gün sayısı ile aynı yasanın 52/2. maddesi gereğince bir gün karşılığı takdir edilen 20,00TL.'nin çarpılması suretiyle sanığın 8,400,00TL. adli para cezası ile cezalandırılmasına, infazın bu miktar üzerinden yapılmasına, hükmün diğer bölümlerinin aynen korunmasına, 28.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.