Yargıtay 6. Ceza Dairesi · E. 2012/7691 · K. 2014/14254

6. Ceza Dairesi         2012/7691 E.  ,  2014/14254 K. "İçtihat Metni" Tebliğname No : 6 - 2011/312316 MAHKEMESİ : Denizli 3. Asliye Ceza Mahkemesi TARİHİ : 12/04/2011 NUMARASI : 1994/317 (E) ve 1994/218 (K) SUÇ : Hırsızlık Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Denizli 3. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 12.04.2011 günlü hükmünde kanun yoluna başvuru süresinin başlangıcı ve kanun yolunun ne olduğu ile başvuru şeklinin duraksamaya yer vermeyecek biçimde bildirilmediğinin anlaşılması karşısında; TC Anayasası'nın 40/2; 5271 sayılı CMK'nın 231/2 ve 232/6. maddeleri aracılığıyla aynı Yasanın 40/2. maddesi uyarınca, hükümlü E.. K..'ın 06.06.2011 tarihli temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede; 1-) Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 27.12.2005 tarih, 2005/3-162-173 ve 11.07.2006 tarih, 2006/5-182/182 sayılı kararları ve Dairemizin yerleşmiş uygulamalarına göre; sonraki yasa ile suçun unsurlarının veya özel hallerinin değiştirilmesi, cezanın tayin ve takdiri ile artırım ve indirim oranlarının belirlenmesi, seçimlik cezalardan birinin tercihi ve seçenek yaptırımların ya da cezanın kişiselleştirilmesini gerektiren hallerde duruşma açılarak karar verilmesi gerektiği gözetilmeden dosya üzerinden hüküm kurulması, 2-) 5237 sayılı TCK’nın 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCK'nın 493/1. maddesinde yer alan suçun öğelerinin farklı olduğu, somut olayda, 08.08.1993 tarihli yakalama tutanağı içeriğine göre, suç tarihinde gece vakti saat 04:00 sularında polis ekiplerini görünce kaçmaya başlayan hükümlünün, 2049 sokak üzerinde yakalandığı, üzerindeki çantanın kime ait olduğu sorulduğunda, yakınanın henüz müracatının olmadığı aşamada, 2042 sokak üzerinde bulunan araçtan aldığını söyleyerek çantadaki eşyanın iadesini sağladığının anlaşılması karşısında; hükümlünün eylemine uyan 765 sayılı TCK’nın 493/1, 523, 81. maddeleri ile 5237 sayılı TCK’nın aynı suça uyan 142/1-b, 143/1, 168/1, 151/1. maddeleri bakımından anılan Yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddeleri ışığında değerlendirme ve uygulama yapılarak mala zarar verme suçu bakımından 5271 sayılı CMUK’nın 253 ve 254. maddeleri uyarınca uzlaşma girişiminde bulunulduktan sonra her iki yasanın ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanması suretiyle lehe Yasanın saptanması gerektiği gözetilmeden, yazılı biçimde uygulama yapılması, Bozmayı gerektirmiş, hükümlü E.. K..'ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 08.07.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.