Yargıtay 10. Hukuk Dairesi · E. 2012/7739 · K. 2012/8708

10. Hukuk Dairesi         2012/7739 E.  ,  2012/8708 K. "İçtihat Metni" Mahkemesi :İş Mahkemesi No :271-739 Dava, 5510 sayılı Yasanın 20/3. maddesi uyarınca 01.10.2008 tarihinden geçerli gelir bağlanması gerektiğinin tespiti istemine ilişkindir. Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde, davanın kabulüne karar verilmiştir. Hükmün, davalı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi. 1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalı Kurum avukatının, sair temyiz itirazlarının reddi gerekir. 2-Somut olayda; davacının eşi ...'ın 23.01.1971 tarihinde geçirdiği iş kazası sonucu %43 oranında sürekli işgöremezlik durumuna girmesi nedeniyle kendisine sürekli işgöremezlik geliri bağlanmış olup, 18.06.2005 tarihinde vefat etmiştir. Davacı, 5510 sayılı Yasanın 20/3 fıkrasına göre, işkazası ile malûliyet oranının %50'nin altında olan sigortalıların iş kazasına bağlı olmaksızın ölümleri halinde hak sahiplerine gelir bağlama imkanının getirilmesi nedeniyle, kendisine ölüm aylığı bağlanması gerektiğinin tespiti ile, aksine Kurum işleminin iptaline karar verilmesini istemiştir. Mahkemece, talep doğrultusunda, Kurum işleminin iptali ile, davacının eşi ...'ın en son almakta olduğu sürekli işgöremezlik gelirine yasal artışlar uygulanarak 01.10.2008 tarihinde alması gereken aylığın 5510 sayılı Yasanın 20.maddesine göre aynı yasanın 34.maddesi çerçevesinde ve 01.10.2008 tarihinde davacıya iş kazası ölüm geliri bağlanmasına karar verilmiştir. Bazı hükümleri dışında 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Yasanın 20/3 maddesi “İş kazası veya meslek hastalığı sonucu meslekte kazanma gücünü % 50 oranının altında kaybetmesi nedeniyle sürekli iş göremezlik geliri bağlanmış iken ölenlerin, ölümün iş kazası veya meslek hastalığına bağlı olmaması halinde sigortalının almakta olduğu sürekli iş göremezlik geliri, 34 üncü madde hükümlerine göre hak sahiplerine gelir olarak bağlanır.” hükmünü getirmiştir. 5510 sayılı Yasanın 17.maddesi, iş kazası ve meslek hastalığı, hastalık ve analık hallerinde ilgililere ödenecek ödenekler ve bağlanacak gelire esas teşkil edecek günlük kazancın hesaplama yöntemini düzenlemiştir. Aynı Yasanın 19.maddesinde ise, iş kazası veya meslek hastalığı sonucu oluşan hastalık ve özürler nedeniyle Kurumca yetkilendirilen sağlık hizmeti sunucularının sağlık kurulları tarafından verilen raporlara istinaden Kurum Sağlık Kurullarınca meslekte kazanma gücünü en az %10 oranında kaybetmiş olanlara, sürekli işgöremezlik geliri bağlanacağı, sigortalının işgücünü tam kaybetmesi halinde, 17.maddeye göre hesaplanan aylık kazancının %70'i oranında, kısmi kaybetmesi halinde ise, tam aylığının hesap edilerek, bunun işgöremezlik derecesi oranındaki tutarının ödeneceği, başka birinin bakımına muhtaç ise, hesap edilen gelirin %100'nün bağlanacağı düzenlemesi getirilmiş, 20.maddenin birinci ve ikinci fıkrasında, iş kazası ve meslek hastalığı sonucu ölen sigortalılarla, iş kazası ve meslek hastalığı sonucu meslekte kazanma gücünü %50 veya daha fazla oranda kaybetmesi nedeniyle gelir bağlanan sigortalıların ölmesi halinde, ölümün iş kazası veya meslek hastalığına bağlı olup olmadığına bakılmaksızın, sigortalının 17.maddeye göre tespit edilen aylık kazancının 55'inci maddenin ikinci fıkrasına göre güncellenerek 34.madde hükümlerine göre aylık bağlanacağı düzenlemesi getirilmiş, davanın yasal dayanağı olan 20'nci maddenin üçüncü fıkrasında ise, 55 inci maddenin ikinci fıkrasındaki güncellemeden sözedilmeksizin, sigortalının almakta olduğu sürekli işgöremezlik gelirinin 34.madde hükümlerine göre hak sahiplerine gelir olarak bağlanacağı hükme bağlanmıştır. 5510 sayılı Yasanın, Gelir ve aylıkların düzeltilmesi, yükseltilmesi, alt sınırı, ödenmesi ve yoklama işlemleri başlıklı 55.maddenin ikinci fıkrası, Bu Kanuna göre bağlanan gelir ve aylıklar, her yılın Ocak ve Temmuz ödeme tarihlerinden geçerli olmak üzere, bir önceki altı aylık döneme göre Türkiye İstatistik Kurumu tarafından açıklanan en son temel yıllı tüketici fiyatları genel indeksindeki değişim oranı kadar artırılarak belirlenir, düzenlemesini getirmiş, anılan maddenin üçüncü, dördüncü ve beşinci fıkraları, bağlanacak gelir ve aylıkların alt sınırlarına ilişkin hükümler getirmiştir. Bütün bu düzenlemeler ışığında, sigortalı ...'ın 23.01.1971 tarihinde geçirdiği iş kazası sonucu %43 oranında sürekli işgöremezlik durumuna girmesi nedeniyle sürekli işgöremezli geliri almakta iken, 18.06.2005 tarihinde ölmesi nedeniyle, 5510 sayılı Yasanın 20'inci maddesinin üçüncü fıkrasına göre, anılan Yasanın yürürlüğe girdiği tarihi izleyen aybaşından itibaren, aynı Yasanın 55/2 fıkrasındaki güncelleme işlemi yapılmaksızın, ancak üçüncü fıkrasında belirtilen alt sınır gözetilerek, 34.madde hükümlerine göre aylık bağlanması gerektiğinin tespitine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde, 01.10.2008 tarihi itibarıyla ve sigortalının ölüm tarihinden itibaren almış olduğu gelire yasal artışlar uygulanmak suretiyle gelir bağlanması gerektiğinin tespitine karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir. Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi, yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi yollaması ile 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır. SONUÇ:Hüküm fıkrasının içeriğinin silinerek, yerine; “1-Davanın kısmen kabulü ile, davacıya 5510 sayılı Yasanın 20/3 fıkrasına göre, aynı Yasanın 55/3 fıkrasındaki alt sınır gözetilerek, 34'üncü madde hükümlerine göre, 01.11.2008 tarihinden itibaren gelir bağlanmasına, aksine Kurum işleminin iptaline, 2-Kurum harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına; 3-Davacı kendisini vekil ile temsil ettirmiş olduğundan, karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre takdir edilen 1.100 TL avukatlık ücretinin davalı Kurumdan tahsili ile davacıya verilmesine, kısmen ret nedeniyle davalı Kurum lehine 1.100 TL avukatlık ücretinin davacıdan alınarak davalı Kuruma verilmesine, 4-Davacı tarafından yapılan 35,15 TL yargılama giderinden ret-kabul oranına göre 20,00 TL'sinin davalı Kurumdan alınarak davacıya verilmesine, bakiye yargılama giderinin davacı üzerinde bırakılmasına,” ibaresinin yazılmasına ve kararın bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 14.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.