Yargıtay 1. Hukuk Dairesi · E. 2012/8318 · K. 2012/14964

1. Hukuk Dairesi         2012/8318 E.  ,  2012/14964 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ   : ELMADAĞ ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ TARİHİ   : 15/03/2012 Yanlar arasında birleştirilerek görülen asıl dava elatmanın önlenmesi, yıkım, tazminat,birleşen dava komşuluk hukukundan kaynaklanan muarazaanın giderilmesi ve tazminat isteğine  ilişkin  olup, yerel mahkemece asıl davanın  kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı  tarafından yasal süresi içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi,  Tetkik Hakimi raporu okundu,açıklamaarı dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü. Asıl dava, elatmanın önlenmesi, yıkım, tazminat, birleşen dava komşuluk hukukundan kaynaklanan muarazaanın giderilmesi ve tazminat isteğine ilişkindir. Mahkemece, asıl davanın kabulüne karar verilmiştir. Bilindiği üzere; tarafların tüm delilleri toplanıp, tetkik edildikten, son sözleri dinlenip duruşmanın bittiği bildirildikten sonra hakimin, 1086 sayılı HUMY'nın 388, 6100 sayılı HMK'nın 298. maddesi uyarınca kararı gerekçesi ile birlikte (tam olarak) yazması ve hüküm sonucunu 1086 sayılı HUMY'nın 389., yine 6100 sayılı HMK.'nın 297/2. maddesinde öngörülen biçimde tefhim etmesi asıldır. Ne var ki, uygulamada 1086 sayılı HUMY'nın 381.maddesinin son fıkrasının 6100 sayılı HMK.'nın 294. Maddesinin getirdiği ayrıcalığa dayanılarak bazı zorunlu nedenlerle sadece hükmün sonucu tutanağı geçirilip tefhim edilmekte, gerekçeli karar daha sonra yazılmaktadır. İşte bu gibi hallerde, tarafların hak ve yükümlülüklerini açıkca gösteren tefhim ile aleniyet ve hukuki varlık kazanan kısa karara daha sonra yazılan gerekçeli kararın uygun olması zorunludur. Esasen kısa kararı yazıp, tefhim etmekle davadan elini çekmiş olan hakimin artık bu kararını değiştirmesine yasal olanak yoktur. Öte yandan, kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olması, yargılamanın aleniyeti, kararların alenen tefhim edilmesine ilişkin Anayasanın 14l. maddesi ile HUMY.nun yukarıda değinilen buyurucu nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum yaratır. Ayrıca anılan husus kamu düzeni ile ilgili olup, gözetilmesi yasa ile hakime yükletilmiş bir ödevdir. Aksine düşünce ve uygulama yargı, yargıç ve kararlarının her türlü düşünceden uzak, saygın ve güvenilir olması ilkesi ile de bağdaşmaz. Somut olayda, değinilen ilke ve yasa hükümleri gözardı edilerek kısa kararda, asıl davanın kabulüne karar verildiği halde birleşen dava bakımından hüküm kurulmadığı, gerekçeli kararda ise asıl davanın kabulüne, birleşen davanın da esası hakkında hüküm kurulmayıp sadece yargılama giderleri ve avukatlık ücretine hükmedilmesi suretiyle kısa karara çelişkili biçimde gerekçeli karar yazılması doğru değildir. Hal böyle olunca, 10.04.1992 gün,1992/7 Esas, 1992/4 sayılı Yargıtay İçtihatları Birleştirme Kararı çerçevesinde bir karar verilmek üzere hüküm bozulmalıdır. Davalı şirketin temyiz itirazı açıklanan nedenden ötürü yerindedir. Kabulüyle, hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK.'nın 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair hususlar bakımından şimdilik karar verilmesine yer olmadığına, alınan peşin  harcın  temyiz  edene geri  verilmesine,12.12.2012  tarihinde  oybirliğiyle  karar  verildi.