İçtihatYargıtay4. Hukuk Dairesi
Yargıtay 4. Hukuk Dairesi · E. 2012/8708 · K. 2012/11247
- Esas No
- 2012/8708
- Karar No
- 2012/11247
- Karar Tarihi
- 27.06.2012
Karar Metni
4. Hukuk Dairesi 2012/8708 E. , 2012/11247 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi
Davacı ... tarafından, davalı ... aleyhine 11/05/2011 gününde verilen dilekçe ile haksız idari para cezası nedeniyle maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 04/10/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.
Dava, idari para cezası nedeniyle uğranılan maddi ve manevi zararının ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.
Davacı; ..... Temizlik AŞ. yetkilisi olduğundan bahisle hakkında idari para cezası kesilerek kendisine tebliğ edildiğini, bahsedilen şirket ile bir ilgisi olmadığından Sulh Ceza Mahkemesine yaptığı itirazın kabul edilerek para cezasının iptaline karar verildiğini, haksız olarak kesilen para cezası nedeniyle meydana gelen zararının tazminine karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı idare, davanın İdari Yargıda görülmesi gerektiğini belirterek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.
Mahkemece yapılan yargılama sonucunda, davacıya usulüne uygun tebligat yapılmasına rağmen beyanda bulunmayarak para cezası kesilmesine sebep olduğu, kendi kusuru nedeniyle işlem yapılmasına yol açması nedeniyle sonuçlarına katlanması gerektiği belirtilerek davanın reddine karar verilmiştir.
Bir kamu kurumunun görevlerinden olan bir işi yapmayı kararlaştırması idari bir karar olduğu gibi, bu kararı yerine getirmek üzere yaptığı işlemler de verilen kararın neticesi olan birer idari eylemdir. Davacı, ...'nce düzenlenen idari para cezası nedeniyle zarara uğradığını ileri sürerek davalı ...'nün hizmet kusuru niteliğindeki eylemine dayandığına göre, bu tür isteklerin 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Yasası’nın 2/1-b maddesi gereğince, idari yargı yerinde tam yargı davası olarak ileri sürülmesi gerekir. Bu davalara bakma görevi İdari Yargı yerine aittir. Mahkemece; dava dilekçesinin yargı yolu bakımından reddine karar verilmesi gerekirken işin esasının incelenmesi doğru değildir. Kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.
SONUÇ: Temyiz olunan kararın gösterilen nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre öteki yönlerin incelenmesine şimdilik yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 27/06/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.