Yargıtay 1. Hukuk Dairesi · E. 2012/902 · K. 2012/4808

1. Hukuk Dairesi         2012/902 E.  ,  2012/4808 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ DAVA TÜRÜ : BAZ İSTASYONUNUN KALDIRILMASI Taraflar arasında görülen davada; Davacı, işyerinin bitişiğinde yeralan ....Caddesi, .... İşhanı No:37 ...., .... adresindeki binanın çatısına davalının baz istasyonu kurarak baca görüntüsü verdiğini, bu yerin 8-9 metre uzağında ilköğretim okulu ve lise bulunduğunu, işyerinde gün boyu çalışmak zorunda olduğunu, ... arkadaşları ile birlikte baz istasyonlarının zararlı olduğu ve sağlıklarının etkilendiğini düşünmekten çalışamaz hale geldiklerini, verimliliklerinin düştüğünü, baz istasyonlarının yaydığı elektromanyetik dalgaların dikkat dağınıklığına sebep olduğunun bilimsel olarak kanıtlandığını, hiçbir hizmetin insan yaşamı kadar öncelik ve önem taşımayacağını ileri sürerek, baz istasyonunun kaldırılmasına karar verilmesini istemiştir. Davalı, iddiaların doğru olmadığını belirterek, davanın reddini savunmuştur. Mahkemece, davacının işyerinin baz istasyonuna mesafesi ve kot farkı nedeniyle elektromanyetik alandan olumsuz olarak etkilenmesi ihtimalinin bulunduğu gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir. Karar, davalı vekili tarafından süresinde duruşma istemli temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu. Düşüncesi alındı. Dosya incelendi. Duruşma isteği dava değeri yönünden reddedildi. Gereği görüşülüp, düşünüldü. -KARAR- Dava, komşuluk hukukundan kaynaklanan çekişmenin giderilmesi isteğine ilişkin olup, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir. Dosya içeriği ve toplanan delillere, hükmün dayanağı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, işin esası hakkında yazılı olduğu üzere karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik yoktur. Davalı vekilinin bu yöne değinen tüm temyiz itirazları yerinde değildir. Reddine. Ne varki; davasını bizzat kendisi takip ettiği ve vekille temsil edilmediği halde davacı taraf yararına vekalet ücretinin hüküm altına alınması doğru değil ise de, anılan bu yanılgı yeniden yargılamayı gerekli kılmadığından hükmün 4. fıkrasındaki “ Davacı tarafından yapılan 20,00.-TL tebligat gideri ve 1.000,00.-TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine ” ibaresinin hüküm fıkrasından çıkartılarak yerine; “ Davacı tarafından yapılan 20,00.-TL tebligat giderinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine ” ibaresinin yazılmasına, hükmün bu şekliyle 1086 sayılı HUMY'nın 438/2. (6100 sayılı HMY'nın 370/2) ve 6100 sayılı HMK'nın geçici 3/2. maddesi yollaması ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 26.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.