Yargıtay 14. Hukuk Dairesi · E. 2012/9154 · K. 2012/10681

(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2012/9154 E.  ,  2012/10681 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 01.04.2011 gününde verilen dilekçe ile geçit ... kurulması istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 08.03.2012 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü: K A R A R Davacı, genel yola çıkışı bulunmayan 174 parsel sayılı taşınmazı lehine, 175 ve 176 parsel sayılı taşınmazlardan geçit kurulmasını istemiştir. Davalı, 175 parsel sayılı taşınmazından bedeli karşılığı 3 metre eninde geçit ... kurulmasını kabul ettiğini beyan etmiştir. Mahkemece, 174 ve 176 parsel sayılı taşınmazlardan geçen üç numaralı alternatiften geçit kurulmasına karar verilmiştir. Hükmü, davalı temyiz etmiştir. Türk Medeni Kanununun 747/2 maddesi gereğince geçit isteği, önceki mülkiyet ve yol durumuna göre en uygun komşuya, bu şekilde ihtiyacın karşılanmaması halinde geçit tesisinden en az zarar görecek olana yöneltilmelidir. Zira geçit ... taşınmaz mülkiyetini sınırlayan bir irtifak ... olmakla birlikte, özünü komşuluk hukukundan alır. Bunun doğal sonucu olarak yol saptanırken komşuluk hukuku ilkeleri gözetilmelidir. Geçit gereksiniminin nedeni, taşınmazın niteliği ile bu gereksinimin nasıl ve hangi araçlarla karşılanacağı davacının sübjektif arzularına göre değil, objektif esaslara uygun olarak belirlenmeli, taşınmaz mülkiyetinin sınırlandırılması konusunda genel bir ilke olan fedakârlığın denkleştirilmesi prensibi dikkatten kaçırılmamalıdır. Davalı, 175 parsel sayılı taşınmazının batısından geçen kısımdan geçit kurulmasını kabul etmiştir. Yukarıda açıklanan ilke doğrultusunda davalının kabul ettiği yerden geçit kurulması gerektiği halde yüzölçümü daha küçük ve üzerinde ev ve müştemilat bulunan davalıya ait 176 sayılı parselden geçit kurulması doğru görülmemiş, bu sebeple hükmün bozulması gerekmiştir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine, 20.09.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.