Yargıtay 17. Hukuk Dairesi · E. 2012/9251 · K. 2013/6540

17. Hukuk Dairesi         2012/9251 E.  ,  2013/6540 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... şirketi vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü: -K A R A R- Davacılar vekili, davalının trafik sigortacısı olduğu araçta yolcu olarak bulunan müvekkillerinin minibüsün 31/03/2010 tarihinde tek taraflı yaptığı kazada yaralandıklarını ileri sürerek davacı ... için 73.385,37 TL, davacı ... için 20.487,42 TL, davacı ... için 14.881,14 TL, davacı ... için 8.000 TL maddi tazminatın olay tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir. Davalı vekili, hatır taşıması yapıldığını savunarak davanın reddini istemiştir. Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak sigortalı araç sürücüsünün tam kusurlu olduğu gerekçesiyle davacılar ... için 73.385,37 TL, ... için 20.487,42 TL, ... için 14.881,14 TL, ... için 1.789,20 TL maddi tazminatın kaza tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte tahsiline karar verilmiş, kararı davalı vekili temyiz etmiştir. 1)Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir. 2)Dava, trafik kazasından kaynaklanan yaralanma nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkin olup davalı ... şirketi, davacıların yolcusu olduğu aracın trafik sigortacısıdır. Davalı vekili, davacı yolcuların sigortalı aracın sürücüsü tarafından ot toplamak ve piknik yapmak amacıyla hatır için taşındığını savunmuştur. Hatır taşımaları bir menfaat karşılığı olmadığı cihetle, bu gibi taşımalarda BK.nun 43. maddesi uyarınca tazminattan uygun bir indirim yapılması, gerek öğretide gerekse Yargıtay İçtihatlarında benimsenmiş ve yerleşmiş bulunmaktadır. Hakim tazminattan mutlaka indirme yapmak zorunda değilse de bunun dahi gerekçesini kararında tartışması ve nedenlerini göstermesi gerekir. Davalının ayrıca davacıların sürücünün ehliyetsiz olduğunu bilerek araçta yolculuk yaptıkları yönündeki savunmasının da BK’nun 44.maddesi gereğince müterafik kusur oluşturup oluşturmayacağı değerlendirip tazminat tutarından belirlenecek kusur oranında indirim yapılması gerekip gerekmediğinin açıklığa kavuşturulması icap ederken bu konuda da her hangi bir araştırma yapılmadan hüküm kurulmuş olması da doğru görülmemiştir. O halde mahkemece, bu savunmalar üzerinde durularak, taşımanın hatır için olup olmadığı, tarafların yakınlığı, varsa hatır için taşımanın kimin arzusu ve ne amaçla yapıldığı gibi olayın özel şartları göz önüne alınması ve sürücünün kaza tarihinde ehliyeti bulunup bulunmadığı da tespit edilerek, ehliyetin bulunmaması halinde davacıların bu durumu bilip bilmedikleri araştırılarak, BK’nun 43.ve 44. madde hükümlerine göre tazminattan indirim yapılıp yapılmayacağı karar yerinde tartışılması sonucuna göre hüküm tesisi gerekirken eksik inceleme ile karar verilmesi isabetli değildir. SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı ... şirketine geri verilmesine 7.5.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.