Yargıtay 11. Hukuk Dairesi · E. 2012/97 · K. 2013/595

11. Hukuk Dairesi         2012/97 E.  ,  2013/595 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ Taraflar arasında görülen davada ... Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 16.09.2011 tarih ve 2011/106-2011/289 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü: Davacı vekili, müvekkilinin “ ...” unsurlu marka başvurusunun TPE YİDK’nun 2011-M-228 sayılı kararıyla, 556 Sayılı KHK’nın 7/1-b maddesi uyarınca çeşitli markalar gerekçe gösterilerek bazı ürünler yönünden kısmen reddedildiğini, ancak redde mesnet markalarla dava konusu marka arasında 7/1-b maddesi kapsamında aranılan benzerliğin bulunmadığını, “...” unsurlu birçok markanın müvekkili tarafından uzun yıllardır fiilen kullanılmakta olduğunu, müvekkilinin bu markalara büyük miktarlarda yatırım yaptığını ve tanınmış hale getirdiğini ileri sürerek, YİDK kararının iptaline ve müvekkiline ait marka başvurusunun ilanına karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davalı vekili, iptali istenen YİDK kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir. Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, başvuru konusu işaret ile ret gerekçesi marka arasında sadece yazı unsuru yönünden benzerlik bulunsa bile, görsel açıdan birbirlerinden farklı oldukları, ret gerekçesi yapılan marka ile davacıya ait marka arasındaki benzerliğin de sadece yazı unsurundan ibaret olduğu, şekil ve renk unsurlarının tamamen farklı olduğu, başvuru markasının parlak sarı zemin rengi ile farklılık oluşturduğu, bütüncül açıdan bakıldığında markalar arasında ilk bakışta fark edilemeyecek derecede benzerlik olgusundan söz edilemeyeceği, KHK’nın 7/1-b maddesindeki benzerlik olgusunu dar yorumlamak gerektiği, oysa davalı TPE’nin KHK’nın 8/1-b maddesi kapsamında inceleme yapıyormuşçasına değerlendirme yaptığı, KHK’nın 7/1-b maddesinde ilk bakışta fark edilemeyecek derecede benzerlik şartı aranırken, KHK’nın 8/1-b maddesinde bağlantı kurduracak ölçüde benzerlik araştırmasına gidilmesi gerektiği, bu açıdan, her ne kadar tescil kapsamındaki ürünler aynı/benzer ise de, tek başına ürünler arasındaki benzerlik olgusunun KHK’nın 7/1-b maddesindeki benzerlik koşulu için yeterli olmadığı, aksi yöndeki TPE kararının yerinde olmadığı gerekçesiyle, davanın kabulü ile TPE YİDK kararının iptaline karar verilmiştir. Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 05,90 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 14.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.