Yargıtay 11. Hukuk Dairesi · E. 2012/9749 · K. 2013/8550

11. Hukuk Dairesi         2012/9749 E.  ,  2013/8550 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ Taraflar arasında görülen davada Manisa 3. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 15.03.2012 tarih ve 2011/577-2012/175 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü: Davacı vekili, davalı şirket yetkilisi ...'nın müvekkili şirket ortağı iken 01.10.2010 tarihinde ortaklıktan ayrıldığını, yapılan anlaşma gereği Aygaz ve Beko bayiliklerinin ...'ya alacak ve borçları ile devredildiğini, anlaşmanın ardından ...'nın davalı şirketi kurarak bayilik faaliyetlerini bu şirket bünyesinde yürüttüğünü, devir neticesinde üstlendiği borçları için ayrı ayrı ödeme taahhüdünde bulunduğunu, borçlardan birisinin de Halkbank kredisi olduğunu, ancak kredinin Mart ayı taksitini ödemediğini, müvekkilinin 5.915.84 TL ödenmek zorunda kaldığını, davalıdan tahsili için icra takibi yaptığını ancak takibe haksız itiraz ettiğini ileri sürerek, davalının itirazının iptalini ve icra inkar tazminatının davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir. Davalı vekili, davacının takibini adi yazılı bir belgeye dayandırdığını ancak davanın dayanağı olan protokolden sonra noterde yapılan hisse devir sözleşmesinde tüm hak ve borçların devir alanlara ait olduğunun düzenlendiğini, dolayısıyla protokolün davacı iddialarını ve temel ilişkiyi ispat etmekte gözönüne alınamayacağını savunarak, davanın reddini istemiştir. Mahkemece, iddia, savunma ve tüm kanıtlara göre, davalının hisselerini devrederek davacı şirketten ayrıldığı, dava konusu Halk Bankasına ödenmesi gereken aylık taksit miktarı 11.831,69 TL olup, bu borcun yarısı 5.915,84 TL'nin davalı şirket yetkilisi ...'nın taahhüt belgesi ile ödemeyi üstlendiği, ancak bu miktarında davacı tarafından ödendiği, davalının bu asıl alacağı ve bunun işlemiş faizini ödemekle yükümlü bulunduğu, taahhüdüne dayalı bu miktarın likit alacak niteliğinde olduğu ve davalının haklı olmayan itirazı nedeniyle davacı yana icra inkar tazminatı ödenmesi gerektiği gerekçesiyle, davalının 5.915.84 asıl alacak ve 44.37 TL işlemiş faize yönelik itirazının iptaline ve %40 icra tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmiştir. Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 315,60 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 30.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.