Yargıtay 7. Hukuk Dairesi · E. 2013/10184 · K. 2013/19803

7. Hukuk Dairesi         2013/10184 E.  ,  2013/19803 K. "İçtihat Metni" Mahkemesi :İş Mahkemesi Dava Türü : Alacak YARGITAY İLAMI Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü: 1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine, 2-Davacı, davalı şirketin Bursa ilinde faaliyet gösteren mağazalarının depo-sevkiyat bölümünde haftanın 7 günü 08:00-22:00 /23:00 saatleri arasında çalıştığını, ileri sürerek diğer işçilik alacakları ile birlikte fazla çalışma ücreti alacağına karar verilmesini istemiştir. Davalı, fazla çalışma yaptığı ayların karşılığını aldığını savunarak isteğin reddine karar verilmesini talep etmiştir. Mahkemece, davacının haftalık 24 saat fazla mesai yaptığı göz önünde tutularak hesaplama yapan bilirkişi raporuna itibar edilerek isteğin kabulüne karar verilmiştir. Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır. Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır. Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır. İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille yapılabilir. Bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda, işçinin bordroda belirtilenden daha fazla çalışmayı yazılı belge ile kanıtlaması gerekir. İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda, ihtirazi kayıt ileri sürülmemiş olması, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının yazılı delille ispatlanması gerektiği sonucunu doğurmaktadır. Somut olayda, hükme esas alınan bilirkişi raporunda bordrolarda fazla mesai tahukkukları yapılıp ödendiği, ancak Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı Bölge Çalışma Müdürlüğü tarafından İnegöl ve Tekirdağ Mağazalarında yapılan inceleme sonucu düzenlenen raporlara göre haftada 24 saat fazla çalışma yapıldığı için bu miktar üzerinden hesaplanıp, ödemeler çıktıktan sonra fazla çalışma ücreti alacağı belirlenmiştir. Dosyaya sunulan bordrolarda, her ay fazla çalışma ücreti tahakkuk edilerek ödendiği, brodroların ihtirazi kayıtsız olarak imzalandığı anlaşılmaktadır. Bilirkişi raporunda belirtilen haftada 24 saat fazla mesainin yapıldığına ilişkin Bölge Çalışma Müdürlüğü tespiti davacı işçinin çalışmasına ilişkin olmadığı gibi, çalışılan işyerinin dışında İnegöl ve Tekirdağ Mağazalarının çalışma düzenine ilişkindir. Bu durumda söz konusu Bölge Çalışma Müdürlüğü tespiti ile davacının fazla çalışma yaptığının kabulü mümkün olmadığından fazla çalışma ücreti isteğinin reddi yerine kabulü hatalıdır. O halde davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır. SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 21.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.