Yargıtay 22. Hukuk Dairesi · E. 2013/10530 · K. 2014/11643

22. Hukuk Dairesi         2013/10530 E.  ,  2014/11643 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 16. İş Mahkemesi TARİHİ : 19/02/2013 NUMARASI : 2013/220-2013/34 Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü: Y A R G I T A Y K A R A R I Davacı İsteminin Özeti: Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesini alacaklarının ödenmemesi sebebiyle haklı sebeple feshettiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, fazla mesai ücreti ve ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini talep etmiştir. Davalı Cevabının Özeti: Davalı vekili, davacının istifa ettiğini savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir. Mahkeme Kararının Özeti: Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Temyiz: Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir. Gerekçe: 1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir. 2-Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp ispatlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır. Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Fazla çalışmaların uzun bir süre için hesaplanması ve miktarın yüksek çıkması halinde Yargıtayca son yıllarda hakkaniyet indirimi yapılması gerektiği istikrarlı uygulama halini almıştır ancak fazla çalışmanın tanık anlatımları yerine yazılı belgelere ve işveren kayıtlarına dayanması durumunda böyle bir indirime gidilmemektedir. Somut olayda, davacının fazla çalışma alacağının dosyaya sunulan devam ve imza defterine göre hesaplandığı belirtilmiş ise de, söz konusu defter incelendiğinde, davacının giriş çıkış saatleri olarak raporda kabul edilen saatlerin zaman zaman değişiklik gösterdiği, bilirkişi tarafından salt kayıtların dikkate alınmadığı, davacının giriş çıkış saatleri ve tanık beyanları birlikte değerlendirilerek sonuca ulaşıldığı anlaşılmaktadır. Şu halde, fazla mesai alacağından hakkaniyet indirimi yapılmaması doğru olmamıştır. Zira davacının hastalık, mazeret ya da izin gibi sebeplerle yılın tamamında aynı şekilde çalışamayacağı kabul edildiğinden hesaplanan fazla çalışma alacağından dosya içeriğine ve çalışma süresine uygun düşecek bir oranda takdiri indirim uygulanması gerekmektedir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir. Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeple BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 06.05.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.