Yargıtay 11. Hukuk Dairesi · E. 2013/10669 · K. 2013/15205

11. Hukuk Dairesi         2013/10669 E.  ,  2013/15205 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ Taraflar arasında görülen davada Adana 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 29/03/2012 tarih ve 2011/338-2012/114 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı banka vekili ve katılma yoluyla davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü: Davacı vekili, müvekkiline ait 1398 0031 1002 0006 731 ve 1398 0031 1002 0006 615 nolu hesapların 1995 yılında açıldığını ve müvekkilinin bilgi ve izni olmaksızın kapatıldığını, müvekkilinin yurtdışında yaşadığından dolayı bu hesaplardaki paraya ihtiyacı olmamasından dolayı unuttuğunu, hesaplarının akıbetini bankadan sorduğunda hesapların kapatıldığını ve belgelerin ise 10 yılını doldurduğunda bahisle imha edildiğini öğrendiğini, bankanın zamanaşımına uğrayan mevduatlarını ilgili fona devretme yükümlülüğünü yerine getirip getirilmediğinin belli olmadığını ileri sürerek müvekkilinin bankaya ait hesaplarında bulunan toplam 14.574,03 TL (13.578,68 DM)' nin işleyecek mevduat faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davalı vekili, bankaları nezdinde davacının iddia ettiği gibi bir mevduatın bulunmadığını, davacının haksız ve mesnetsiz davasının reddini savunmuştur. Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamı uyarınca davacıya ait hesapların 1997 yılında kapatılmasına ve hesap sahibine ödeme yapıldığını gösteren herhangi bir belgenin mevcut olmadığı, buna karşılık davacının elinde bankaya para yatırdığını gösteren makbuzlar ile hesap cüzdanlarının var olduğu, davalı bankanın iddia ettiği hesap kapatma hususunun kabul edilmesi halinde dahi mevzuata uygun yapılmadığı, davacı ... Gök'ün son işlem yaptığı 03/08/1995 tarihi itibariyle davalı bankadaki alacak miktarının 13.578,68 DM (14.574,03 TL) olarak tespit edildiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir. Kararı, davalı banka vekili ve katılma yoluyla davacı vekili temyiz etmiştir. 1) Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı banka vekilinin tüm, davacı vekilinin aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir. 2) Ancak, davacı tarafça davalı bankaya yapılan başvuru ve ardından işbu davanın açılması suretiyle taraflar arasındaki mevduat sözleşmesi sona erdiğine göre davanın ticari dava niteliğinde olması sebebiyle avans faizine hükmedilmesi gerekirkenyazılı şekilde mevduat faizine hükmedilmesi doğru görülmeyip kararın bu nedenle bozulması gerekmekte ise de anılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK'nun 438/7. maddesi uyarınca hükmün, aşağıda yazılı olduğu şekilde düzeltilerek onanması gerekmiştir. SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı banka vekilinin tüm, davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile kararın hüküm fıkrasında 1. bentte yer alan “mevduat faizi" ibaresinin çıkartılarak yerine "davalı banka TL cinsinden 6 aylık vadeli hesaplara uygulanan mevduat faizi oranlarını aşmamak kaydıyla avans faizi" cümlesinin eklenmesine, hükmün düzeltilmiş bu haliyle ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 1.247,40 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı bankadan alınmasına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, 09.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.