Yargıtay 11. Hukuk Dairesi · E. 2013/10955 · K. 2014/833

11. Hukuk Dairesi         2013/10955 E.  ,  2014/833 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ : ESKİŞEHİR 3. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ TARİHİ : 28/03/2013 NUMARASI : 2012/140-2013/92 Taraflar arasında görülen davada Eskişehir 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 28/03/2013 tarih ve 2012/140-2013/92 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü: Davacı vekili, 140286 nolu “E.. Kontiki Şekil” markasının 556 sayılı KHK'nın 14. ve 42/1-c maddeleri uyarınca ve 2006/26636 sayılı “Kontiki” markasının ise 556 sayılı KHK'nın 8/1-b, 35. ve 42. maddeleri uyarınca tescilli olduğu tüm sınıflar açısından hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davalı vekili davanın reddine karar verilmesini istemiştir. Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre, davalının 140286 nolu E... Kontiki Şekil markası ile ilgili 556 sayılı KHK'nın 14. maddesine uygun kullanımına ilişkin herhangi bir delil sunmadığı, 2006 26636 nolu markası yönünden davalı markası ile davacının Konti markası arasında 556 Sayılı KHK'nın 8/1-b maddesi anlamında iltibas tehlikesinin bulunduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir. Kararı davalı vekili temyiz etmiştir. 1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve 556 sayılı KHK'nın 14. ve 42/1-c maddeleri uyarınca, davalı adına tescilli 140286 tescil sayılı markanın hükümsüzlük koşullarının gerçekleşmiş bulunmasına göre davalı vekilin aşağıdaki bendin dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir. 2- Davalı vekilinin dava konusu 2006/26636 sayılı markanın hükümsüzlüğüne yönelik temyiz itirazlarına gelince; Mahkemece, davacı adına tescilli 2007/36100 sayılı “KONTİ” markası ile davalıya ait “KONTİKİ” ibareli dava konusu 2006/26636 sayılı marka arasında iltibas tehlikesi bulunduğu gerekçesiyle 556 sayılı KHK'nın 8/1-(b) ve 42/1-(b) bendi uyarınca davalı markasının hükümsüzlüğüne karar verilmiştir. 556 sayılı KHK'nın 8/1-(b) bendi uyarınca “Tescil için başvurusu yapılan marka, tescil edilmiş veya tescil için daha önce başvurusu yapılmış bir marka ile aynı veya benzer ise ve tescil edilmiş veya tescil için başvurusu yapılmış bir markanın kapsadığı mal veya hizmetlerle aynı veya benzer ise, tescil edilmiş veya tescil için başvurusu yapılmış markanın halk tarafından karıştırılma ihtimali varsa ve bu karıştırılma ihtimali tescil edilmiş veya tescil için başvurusu yapılmış bir marka ile ilişkili olduğu ihtimalini de kapsıyorsa başvuru, marka sahibinin itirazı üzerine red edilir.” Aynı KHK'nın 42/1-(b) maddesine göre de “8. maddede sayılan haller” hükümsüzlük sebebidir. Yukarıda açıklanan hükümlerden anlaşılacağı üzere, marka hukukunda kural olarak tescilde öncelik ilkesi geçerlidir. Oysa, hükümsüzlüğü istenen davalı markası 2006/26636 sayı ile tescilli olup, davacının dayandığı 2007/36100 sayılı markadan önceki tarihlidir.Bu durumda, 556 sayılı KHK'nın 8/1-(b) ve 42/1-(b) bendi uyarınca dava konusu markanın hükümsüzlüğüne karar verilmesi isabetli değildir. Ancak, davacı tarafça aynı zamanda, dava konusu markanın kötüniyetli olarak tescil ettirildiği iddiasıyla da hükümsüz kılınması istenildiğine göre mahkemece bu husustaki deliller değerlendirilerek bu talep hakkında da olumlu ya da olumsuz bir karar verilmesi gerekirken eksik değerlendirme sonucu yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş, dava konusu 2006/26636 sayılı markaya ilişkin olarak kararın bozulması gerekmiştir. SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 15.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.