Yargıtay 12. Ceza Dairesi · E. 2013/11007 · K. 2013/11433

12. Ceza Dairesi         2013/11007 E.  ,  2013/11433 K. "İçtihat Metni" Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle Yaralama Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 89/1-2-b, 22/3, 62/1, 52/2, 52/4, 53/6.maddeleri gereğince mahkumiyet. Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Duruşmadaki olumlu hal ve tavırları lehine indirim sebebi kabul edilerek hakkında 5237 sayılı TCK'nın 62. maddesi uygulanan sanık hakkında kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda olumlu kanaate ulaşılamadığından bahisle hükmün açıklanmasının geri bırakılması müessesesinin uygulanmamasına karar verilmesi suretiyle çelişkiye neden olunmuş ise de, dosya içeriğine göre zararın giderilmemiş olması gözönünde bulundurulduğunda bu husus bozma nedeni yapılmamıştır. Davaya katılmak isteyip istemediği sorulmamış olan müşteki hakkında katılma kararı verilmesi sonuca etkili olmadığından, sürücü belgesinin onaylı örneği getirtilmeden 5237 sayılı TCK'nın 53/6. maddesi uyarınca geri alınmasına karar verilmesi ise, UYAP sisteminden temin edilen ve dosya içine konulan sanığa ait sürücü belgesinin, suç tarihi itibariyle geçerli olduğu anlaşıldığından tebliğnamedeki bu hususlara yönelik bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve ertelemesine karar verilmemesinin hukuka aykırı olduğuna, kusurunun bulunmadığına ilişkin temyiz itirazlarının reddine,ancak; Katılanın otobüse binmek istediği sırada otobüs şöförü olan sanığın, kapıyı kapatıp katılanın kapıya sıkışması nedeniyle uyarılar üzerine kapıyı açması ve hareket etmesi sonucu otobüsün tekerinin katılanın ayağının üzerinden geçmesiyle yaralanması şeklinde gerçekleşen olayda, bilinçli taksir koşullarının oluşmadığı gözetilmeden sanık hakkında fazla ceza tayini, Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün bilinçli taksire ilişkin 4. fıkrasının hükümden çıkarılması, 5. fıkrasındaki ''400'' ibaresinin çıkarılarak yerine ''300'', 6. fıkrasındaki ''8.000 YTL'' ibaresinin çıkarılarak yerine ''6.000.-TL'' ibaresinin yazılması suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 26.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.